Musée d'Orsay

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muzeum Orsay
Musée d'Orsay
Północna fasada Muzeum d'Orsay
Północna fasada Muzeum d'Orsay
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Adres 62, rue de Lille
75343 Paris Cedex 07
Data założenia 9 grudnia 1986
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Muzeum Orsay
Muzeum Orsay
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Muzeum Orsay
Muzeum Orsay
Ziemia 48°51′35,50″N 2°19′35,83″E/48,859860 2,326620Na mapach: 48°51′35,50″N 2°19′35,83″E/48,859860 2,326620
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum
Panorama wnętrza muzeum
Zegar, znajdujący się we wnętrzu muzeum

Muzeum Orsay (fr. Musée d'Orsay) – muzeum w Paryżu, położone na lewym brzegu Sekwany. Zbiory zawierają głównie sztukę francuską z lat 1848-1918: malarstwo, rzeźbę, fotografię oraz meble. Dzieła te są młodsze od tych, które prezentowane są w Luwrze, a starsze od zbiorów Centre Georges Pompidou. Rocznie muzeum odwiedza ok. 4 miliony zwiedzających. Najbliższą stacją metra jest Solférino.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1897 francuska Compagnie de chemins de fer zakupiła od państwa tereny pod budowę nowego dworca kolejowego, ponieważ dotychczas istniejący, Gare d'Austerlitz, znajdował się zbyt daleko od centrum miasta. Rok później spomiędzy trzech architektów – Lucien Bénarda, Lucien Magne'a i Victora Lalouxa na architekta dworca d'Orsay wybrano tego ostatniego. Nowy budynek musiał harmonizować z elegancką dzielnicą oraz sąsiedztwem Luwru i Legii Honorowej.

Zaprojektowany przez Lalouxa budynek miał eklektyczną fasadę i szklany dach oraz dwa ogromne zegary, zachowane do dziś (jeden znajduje się w głównym holu, drugi w kawiarni Café des Hauteurs). Uroczysta inauguracja budowli odbyła się 14 lipca 1900 roku, podczas wystawy światowej. Przez następnych 39 lat budynek pełnił rolę dworca kolejowego, jednak z powodu elektryfikacji kolei długość pociągów znacznie się zwiększyła i nie mieściły się one już na dworcu d'Orsay. Został więc on zamknięty i od tego czasu znajdował różne przeznaczenia – mieścił się tu teatr Renault-Barrault, sale domu aukcyjnego Druot, służył także jako tło w wielu filmach (m.in. w Procesie Orsona Wellesa).

Propozycja wyburzenia budynku napotkała na sprzeciw społeczeństwa, które nie chciało, by dworzec podzielił los Les Halles. W 1978 roku wpisano go na listę zabytków i tym samym uniemożliwiono jego wyburzenie. Kilka lat wcześniej pojawił się też pomysł, by dawny dworzec przekształcić w muzeum sztuki XIX wieku. Prace nad realizacją tej koncepcji rozpoczęły się w 1979 roku, kierowała nimi architekt Gae Aulenti. Uroczystego otwarcia Musée d'Orsay dokonał prezydent François Mitterrand 1 grudnia 1986 r. Dla zwiedzających zostało ono udostępnione 9 grudnia 1986.

Kolekcja[edytuj | edytuj kod]

Kolekcja muzeum składa się ze zbiorów malarstwa, rzeźby, sztuki użytkowej, fotografii i grafiki. Istnieje także dział poświęcony sztuce architektury, gdzie można znaleźć rysunki, projekty i modele budynków. Wśród zbiorów malarstwa największym powodzeniem cieszą się dzieła impresjonistów i postimpresjonistów, np.:

Muzeum posiada także dzieła m.in.: Pierre'a Bonnard, Carpeaux, Puvis de Chavannes'a (Biedny rybak, 1881), Corot, Gustave Courbeta (Pochodzenie świata, 1866; Pogrzeb w Ornans, 1849–50; Pracownia malarza, 1854–55), Daumiera (Praczka, 1863), Ingresa (Źródło, 1856), Milleta (Anioł Pański, 1857–59), Rodina, Whistlera (Matka artysty, 1871).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Wybrane dzieła z kolekcji muzeum:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]