Nacięcie krocza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schemat przedstawiający nacięcie krocza: środkowo-boczne (medio-lateral episiotomy) i w linii środkowej (midline episiotomy)

Nacięcie krocza (łac. episiotomia, ang. episiotomy) – zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu siłami natury, polegający na nacięciu nożyczkami ściany pochwy, mięśnia kroczowo-łonowego i poprzecznego powierzchownego krocza, a także skóry, w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i urazem główki płodu. Zabieg jest wykonywany w 90% porodów szpitalnych w Ameryce Łacińskiej[1]. W Stanach Zjednoczonych liczba wykonywanych zabiegów nacięcia krocza w przypadku porodów szpitalnych spadła w latach 1979–1997 z 56 do 31%[2].

Opis metody[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszym celem nacięcia jest ochrona mięśnia zwieracza zewnętrznego odbytu, którego pęknięcie jest często powikłaniem porodu dużego dziecka lub małej podatności tkanek miękkich. Gojenie naciętych tkanek wiąże się z mniejszą ilością powikłań i jest znacznie szybsze[potrzebne źródło], niż gojenie rozerwanych fragmentów. Dodatkowo, według niektórych położników[według kogo?], zabieg ten chroni główkę płodu przed gwałtownym rozprężeniem podczas opuszczania dróg rodnych, przez co zmniejsza ryzyko pęknięcia sierpa mózgu u dziecka oraz redukuje częstość innych urazów okołoporodowych (np. porażenie splotu ramiennego, złamanie obojczyka). Nacięcie wykonuje się w momencie skrajnego rozciągnięcia tkanek, które objawia się ich zbieleniem. Przy planowanym nacięciu krocza powinno się wykonać znieczulenie miejscowe[3]. Najczęściej stosowana linia nacięcia przebiega w kierunku boczno-przyśrodkowym (mniej więcej na godzinie piątej lub siódmej). Nacięcie w tej linii względem cięcia w linii pośrodkowej daje mniejsze ryzyko nacięcia zwieracza odbytu i odbytnicy[4]. Po urodzeniu płodu i popłodu krocze zostaje zszyte (episiorraphia).

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Najistotniejszymi wskazaniami do nacięcia krocza są następujące sytuacje[5]:

  • ostry stan zagrożenia płodu w końcowej fazie porodu
  • zagrażające pęknięcie krocza (mało podatne mięśnie kanału rodnego)
  • ostry kąt podłonowy
  • operacja kleszczowa
  • pomoc ręczna
  • ułożenie odgięciowe główki
  • poród drogami natury dużego płodu
  • poród pierwiastki szczególnie po 30. roku życia[6]

Wpływ na seksualność[edytuj | edytuj kod]

Niektóre położne przyrównują rutynowe wykonywanie nacięcia krocza do okaleczenia narządów płciowych kobiety[7]. W jednym z badań wykazano, że nacięcie krocza powoduje zwiększenie bólu w czasie stosunku i zmniejszenie nawilżania w okresie 12–18 miesięcy po porodzie, ale nie powoduje żadnych problemów z pobudzeniem i osiągnięciem orgazmu[8].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

15 maja 2008 roku Fundacja Rodzić po Ludzku zainaugurowała ogólnopolską kampanię przeciwko rutynowemu wykonywaniu zabiegu nacięcia krocza "Nie daj się naciąć". Kampania ma na celu: zwrócenie uwagi opinii publicznej na problem rutynowego nacięcia krocza, przełamanie tabu i milczenia wokół problemów i komplikacji będących następstwem tego zabiegu, obalanie mitów przedstawiających zalety nacięcia krocza, informowanie i edukowanie kobiet w ciąży - aby wiedziały, jak przygotować się do porodu, aby uniknąć nacięcia, jakich argumentów używać w rozmowach z personelem medycznym, etc., promowanie dobrych praktyk - placówek, w których nie wykonuje się nacięcia krocza w sposób rutynowy, położnych i lekarzy, którzy podchodzą do rodzących w sposób indywidualny, zaapelowanie do środowiska medycznego, aby w Polsce ograniczono wykonywanie nacięcia krocza oraz zwracano większą uwagę na prawa i potrzeby rodzącej[9].

Przypisy

  1. F Althabe, JM Belizán, E Bergel. Episiotomy rates in primiparous women in Latin America: hospital based descriptive study.. „BMJ (Clinical research ed.)”. 324 (7343), s. 945-6, Apr 2002. PMID 11964339. 
  2. AM Weber, L Meyn. Episiotomy use in the United States, 1979-1997.. „Obstetrics and gynecology”. 100 (6), s. 1177-82, Dec 2002. PMID 12468160. 
  3. Michał Troszyński: Położnictwo - ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 0, s. 245. ISBN 83-200-2757-8.
  4. ACOG Practice Bulletin. Episiotomy. Clinical Management Guidelines for Obstetrician-Gynecologists. Number 71, April 2006.. „Obstetrics and gynecology”. 4 (107), s. 957–62, kwiecień 2006. PMID 16582142. 
  5. Bręborowicz 2006 ↓, s. 403.
  6. Bręborowicz 2006 ↓, s. 352.
  7. Joan Cameron, Karen Rawlings-Anderson, "Female circumcision and episiotomy: both mutilation?" British Journal of Midwifery, Vol. 9, Iss. 3, 01 Mar 2001, strony 137–142.
  8. Ejegård H., Ryding EL., Sjogren B. Sexuality after delivery with episiotomy: a long-term follow-up.. „Gynecologic and obstetric investigation”. 1 (66), s. 1–7, 2008. doi:10.1159/000113464. PMID 18204265. 
  9. Fundacja Rodzić po Ludzku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz H. Bręborowicz: Położnictwo i ginekologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006. ISBN 83-200-3443-4.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.