Pochwa (anatomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pochwa (łac. vagina) to u ssaków mięśniowo-błoniasty, silnie rozciągliwy i elastyczny przewód, stanowiący połączenie między macicą, a przedsionkiem pochwy. Jest końcowym odcinkiem dróg rodnych u kobiet i samic ssaków; przedłużenie macicy; u dziewiczych kobiet i niektórych samic ujście pochwy osłania błona dziewicza. Najwęższa w swojej dolnej części stopniowo się rozszerza. Pochwa stanowi miejsce wprowadzenia nasienia, obejmując prącie w czasie kopulacji oraz drogę, którą wydostaje się płód podczas porodu, a także drogę odpływu krwi menstruacyjnej. Powstaje z połączenia części dystalnych przewodów przyśródnerczowych (przewodów Müllera).

Pochwa u człowieka

Information icon.svg Osobny artykuł: pochwa człowieka.

Pochwa u kobiety ma długość od 5 cm do 14 cm (zazwyczaj 6 cm do 8 cm) . W części środkowej ma około 2 cm do 3 cm szerokości.


WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło pochwa w Wikisłowniku