Nepocjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nepocjan
Imiona Flavius Iulius Popilius Nepotianus Constantinus
niezaliczony w poczet bogów
Czas panowania 3 czerwca30 czerwca 350 r.
Data urodzin IV wiek
Data śmierci 30 czerwca 350 r.Rzym
Moneta
Nepotianus Coin 1.jpg
Lista cesarzy rzymskich
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nepocjan (ur. ?, zm. 30 czerwca 350) – syn Viriusa Nepotianusa i Eutropii, siostrzeniec Konstantyna I Wielkiego. Zbuntował się przeciwko Magnencjuszowi, który w w styczniu 350 r. został obwołany przez wojsko cesarzem (augustem) w miejsce Konstansa, który wkrótce został zabity. Władzę uzurpatora Magnencjusza uznawała Italia, Afryka, Hiszpania, Galia i Brytania.

Przebywający w Rzymie Nepocjan, kuzyn legalnego cesarza, panującego na wschodzie Konstancjusza II, próbował uzyskać od niego uznanie jako współcesarza obiecując pokonanie Magnencjusza i powołując się na wpływy w Rzymie i Italii. Mimo braku odpowiedzi 3 czerwca 350 r. Nepocjan dokonał próby opanowania Rzymu i ogłosił się cesarzem opierając się w dużej mierze na gladiatorach i przestępcach. Przez kilka tygodni w mieście panował chaos. 30 czerwca do Rzymu wkroczył z wojskiem Magnencjusz. Nepocjan został zabity, a miasto spacyfikowane.