Ngô Ðình Nhu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej wietnamskie nazwisko Ngô.
Lyndon B. Johnson (po lewej) i Ngô Ðình Nhu

Ngô Ðình Nhu (ur. 7 października 1910, zm. 2 listopada 1963) - generał i polityk Wietnamu Południowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był bratem m. in. dyktatorskiego prezydenta Ngô Đình Diệma oraz kardynała Ngô Đình Thụca. Z tym pierwszym blisko współpracował jako szef wojsk specjalnych tajnej policji Wietnamu Południowego i "szara eminencja"[1]. Pod koniec wojny wietnamskiej w 1963 był podejrzewany przez brata o nielojalność i zamiar zdrady w związku z niepokojami w armii południowowietnamskiej[2]. W ramach uspokojenia zamieszek represjonowanych buddystów został wyznaczony przez Ngo Dinh Diema do spotkania z Thích Tịnh Khiếtem, zwierzchnikiem buddystów Wietnamu Południowego.[3] Buddyści domagali się zdymisjonowania Ngo Dinh Nhu, który był celem najbardziej zajadłej krytyki.[4]

Ngo Dinh Nhu zarzucał Stanom Zjednoczonym chęć pozbycia się ich rządów, gdyż razem z bratem nie chciał prowadzić marionetkowej względem USA polityki[5]. Wierzył w zwycięstwo natarcia armii Wietnamu Południowego, po których nastąpią rozmowy pokojowe z północnowietnamskim przywódcą Ho Chi Minhem - szefem Demokratycznej Republiki Wietnamu (Wietnamu Północnego)[6]. Zdawał sobie sprawę z buntu własnej armii. Te poglądy, rzucone podczas rozmowy z francuskim przyjacielem rankiem 1 listopada 1963 zostały zarejestrowane przez kontrwywiad Francji, były one jednak fantastyczne wobec rzeczywistej sytuacji podczas konfliktu.

Razem z Ngo Dinh Diemem został zdradzony przez swego "wiernego przyjaciela"[7] - generała Tôn Thất Đínha, który dokonał skutecnzego przewrotu przeciwko ich rządom. Obaj uciekli wobec przewagi wroga z siedziby prezydenckiej tajnym tunelem celem połączenia się z generałem Huỳnhem Văn Cao, który przeszedł jednak na stronę wroga. Znaleźli się wobec tego w Cholon - chińskiej dzielnicy w Sajgonie - gdzie schronienia udzielił im szef chińskich wspólnot wyznaniowych. Przedstawił im plan ucieczki na sampanach w workach wypełnionych ryżem. Skorzystawszy z tego rodzaju ucieczki, bracia 2 listopada 1963 wczesnym rankiem zawędrowali do kościoła świętego Franciszka Ksawerego, gdzie schronili się, wyspowiadali i przyjęli komunię[8]. W tym czasie pałac prezydencki został zdobyty przez generała Nguyena Van Thieu. Na wieść o tym bracia zadzwonili z plebanii, w której obiecali przestać uciekać i oddać się w ręce wroga w zamian za zapewnienie azylu za granicą[9]. W trybie natychmiastowym przysłano po niego konwój. Wiózł on ich do sztabu generalnego, gdy podczas podróży Ngo Dinh Nhu popadł w kłótnię z Nguyena Van Nhunga - adiutantem generała Duonga Van Minha. Podczas bójki z użyciem noży Ngo Dinh Diem i Ngo Dinh Nhu zostali rozstrzelani. Przed śmiercią obydwaj się pogodzili[10].

Jego żoną była Trần Lệ Xuân, zwana "Madame Nhu", która sprawowała urząd pierwszej damy Wietnamu Południowego.

Przypisy

  1. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 74
  2. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 73
  3. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 73
  4. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 78
  5. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 74
  6. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 74
  7. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 75
  8. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 76
  9. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 76
  10. Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 76

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak
  • A. J. Langguth, Our Vietnam: the war 1954–1975, 2002, Nowy Jork, New York: Simon & Schuster, ISBN 0-684-81202-9.