Wietnam Południowy
| Việt Nam Cộng Hòa Republika Wietnamu |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Hymn: Thanh niên Hành Khúc | |||||
 |
|||||
| Język urzędowy | wietnamski | ||||
| Stolica | Sajgon | ||||
| Ustrój polityczny | republika | ||||
| Ostatnia głowa państwa | prezydent Huỳnh Tấn Phát | ||||
| Ostatni szef rządu | premier Nguyễn Hữu Thọ | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
173 809 km² |
||||
| Liczba ludności (1973) • całkowita • gęstość zaludnienia |
19 370 000 111,4 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | đồng południowowietnamski (₫) | ||||
| Niepodległość • ogłoszona • uznana |
od Francji 14 czerwca 1955 |
||||
| Zjednoczenie Wietnamu | 2 lipca 1976 | ||||
| Strefa czasowa | UTC +7 | ||||
 |
|||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
.svg)
Republika Wietnamu − państwo wietnamskie, istniejące w latach 1945-1976.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Proklamowane zostało 23 kwietnia 1949 w Kochinchinie, na podstawie porozumienia między utworzonym tam antykomunistycznym Centralnym Rządem Tymczasowym i francuskimi władzami kolonialnymi. Głową państwa został były cesarz Wietnamu, Bảo Đại.
Konflikt z rządem proklamowanej na północy Demokratycznej Republiki Wietnamu doprowadził do wybuchu I wojny indochińskiej. Faktyczny podział kraju został utrwalony przez postanowienia konferencji genewskiej w 1954. Wietnam został podzielony wzdłuż 17 równoleżnika. Porozumienie genewskie nakazywało przeprowadzenie w obu częściach Wietnamu wyborów, po których miało nastąpić zjednoczenie kraju. Premier Wietnamu Południowego, Ngô Đình Diệm odrzucił tę koncepcję. Swoją decyzję motywował brakiem możliwości przeprowadzenia uczciwych wyborów na północy ze względu na brak pluralizmu i wolności politycznej w rządzonej przez komunistów części kraju, co oznaczałoby, że wybory nie byłyby ani uczciwe ani wolne. Obawiał się także porażki w starciu wyborczym z twórcą niepodległego Wietnamu Hồ Chí Minhem. Zamiast tego proklamował powstanie Republiki Wietnamu[1]. Zamiast wyborów, 23 października 1955 przeprowadził referendum, na podstawie którego odebrano cesarzowi Bảo Đạiowi stanowisko głowy państwa, łamiąc postanowienia genewskie. 26 października 1955 jednostronnie, przy wsparciu USA, proklamowano Republikę Wietnamu z Ngô Đình Diệmem jako prezydentem. Podział kraju na dwie części spowodował spopularyzowanie się nazw zwyczajowych: Wietnam Północny i Wietnam Południowy.
Utrwalenie podziału doprowadziło do wybuchu II wojny indochińskiej, zakończonej 30 kwietnia 1975 zdobyciem Sajgonu przez wojska Wietkongu. Formalnie Republika Wietnamu istniała jeszcze do 2 lipca 1976, kiedy to po przeprowadzeniu fikcyjnych wyborów do ogólnonarodowego parlamentu obie części kraju zostały połączone pod nazwą Socjalistyczna Republika Wietnamu[1].
Ludność [edytuj]
Wietnamczycy (ok. 80%), Chińczycy, Khmerzy, Tajowie.
Religia [edytuj]
Podział religijny w Wietnamie Południowym w 1963 (dane szac.) Wśród 14 mln mieszkańców następujące religie wyznawało:[2]:
- konfucjanizm: 4 mln wyznawców - 28,57%
- buddyzm: 3,5 mln wyznawców - 25%
- kaodaizm: 1,5 mln wyznawców - 10,71%
- katolicyzm: 1,5 mln wyznawców - 10,71%
- Hòa Hảo: 1 mln wyznawców - 7,14%
- animizm: 1 mln wyznawców - 7,14%
- protestantyzm: 0,5 mln wyznawców - 3,57%
- taoizm, islam i hinduizm: 1 mln wyznawców - 7,14%
Łącznie chrześcijanie stanowili ok. 14,28% populacji.
Bibliografia [edytuj]
- Wiesław Olszewski: Historia Wietnamu. Ossolineum, 1991. ISBN 83-04-03550-2.
