Wietnam Południowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Việt Nam Cộng Hòa
Republika Wietnamu
Indochiny Francuskie 1955-1976 Wietnam
Flaga Wietnamu Południowego
Herb Wietnamu Południowego
Flaga Wietnamu Południowego Herb Wietnamu Południowego
Hymn: Thanh niên Hành Khúc
Położenie Wietnamu Południowego
Język urzędowy wietnamski
Stolica Sajgon
Ustrój polityczny republika
Ostatnia głowa państwa prezydent Huỳnh Tấn Phát
Ostatni szef rządu premier Nguyễn Hữu Thọ
Powierzchnia
 • całkowita

173 809 km²
Liczba ludności (1973)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

19 370 000
111,4 osób/km²
Jednostka monetarna đồng południowowietnamski (₫)
Niepodległość
• ogłoszona
• uznana
od Francji
14 czerwca 1955
Zjednoczenie Wietnamu 2 lipca 1976
Strefa czasowa UTC +7
Mapa Wietnamu Południowego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wietnam Południowy (oficjalnie Republika Wietnamu) − państwo wietnamskie, istniejące w latach 1955-1976.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Proklamowane zostało 23 kwietnia 1949 w Kochinchinie, na podstawie porozumienia między utworzonym tam antykomunistycznym Centralnym Rządem Tymczasowym i francuskimi władzami kolonialnymi. Głową państwa został były cesarz Wietnamu, Bảo Đại.

Konflikt z rządem proklamowanej na północy Demokratycznej Republiki Wietnamu doprowadził do wybuchu I wojny indochińskiej. Faktyczny podział kraju został utrwalony przez postanowienia konferencji genewskiej w 1954. Wietnam został podzielony wzdłuż 17 równoleżnika. Porozumienie genewskie nakazywało przeprowadzenie w obu częściach Wietnamu wyborów, po których miało nastąpić zjednoczenie kraju. Premier Wietnamu Południowego, Ngô Đình Diệm odrzucił tę koncepcję. Swoją decyzję motywował brakiem możliwości przeprowadzenia uczciwych wyborów na północy ze względu na brak pluralizmu i wolności politycznej w rządzonej przez komunistów części kraju, co oznaczałoby, że wybory nie byłyby ani uczciwe ani wolne. Obawiał się także porażki w starciu wyborczym z twórcą niepodległego Wietnamu Hồ Chí Minhem. Zamiast tego proklamował powstanie Republiki Wietnamu[1]. Zamiast wyborów, 23 października 1955 przeprowadził referendum, na podstawie którego odebrano cesarzowi Bảo Đạiowi stanowisko głowy państwa, łamiąc postanowienia genewskie. 26 października 1955 jednostronnie, przy wsparciu USA, proklamowano Republikę Wietnamu z Ngô Đình Diệmem jako prezydentem. Podział kraju na dwie części spowodował spopularyzowanie się nazw zwyczajowych: Wietnam Północny i Wietnam Południowy.

Utrwalenie podziału doprowadziło do wybuchu II wojny indochińskiej, zakończonej 30 kwietnia 1975 zdobyciem Sajgonu przez wojska Wietkongu. Formalnie Republika Wietnamu istniała jeszcze do 2 lipca 1976, kiedy to po przeprowadzeniu fikcyjnych wyborów do ogólnonarodowego parlamentu obie części kraju zostały połączone pod nazwą Socjalistyczna Republika Wietnamu[1].

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Wietnamczycy (ok. 80%), Chińczycy, Khmerzy, Tajowie.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Podział religijny w Wietnamie Południowym w 1963 (dane szac.) Wśród 14 mln mieszkańców następujące religie wyznawało:[2]:

Łącznie chrześcijanie stanowili ok. 14,28% populacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dmochowski Artur, Wietnam - Wojna bez zwycięzców, Kraków 1991
  2. Higgins, Vietnam Nightmare, s 47.