Niagara Falls (Nowy Jork)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niagara Falls
Stolica hrabstwa Niagara
Panorama miasta
Widok na Niagara Falls ze Skylon Tower
Państwo  Stany Zjednoczone
Stan Nowy Jork
Hrabstwo Niagara
Mieszkaniec Niagarian
Założono XVII w.
Prawa miejskie 17-03-1892
Zarządzający Mayor-council
Paul Dyster (D)
Powierzchnia
• całkowita
• lądowa
• wód

43,5 km²
36,4 km²
7,1 km²
Wysokość n.p.m. 187 m
Ludność (2012[1])
• miasto
• gęstość
• aglomeracja

49 722
1 527,3 os./km²
976 703
Kod pocztowy 14301-14305
Nr kierunkowy 716
Kod FIPS 36-51055
GNIS ID 0970406
Strefa czasowa
Czas letni
UTC-5:00
UTC-4:00
Położenie na mapie Nowego Jorku
Mapa lokalizacyjna Nowego Jorku
Niagara Falls
Niagara Falls
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Niagara Falls
Niagara Falls
Ziemia 43°05′39″N 79°01′02″W/43,094167 -79,017222Na mapach: 43°05′39″N 79°01′02″W/43,094167 -79,017222
Mapa 
Mapa miasta
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal icon.svg Stany Zjednoczone

Niagara Falls – miasto położone w Stanach Zjednoczonych, stanie Nowy Jork, hrabstwie Niagara, nad Niagarą, która jest naturalną granicą pomiędzy Kanadą i USA oraz bezpośrednio sąsiadującymi ze sobą miastami Niagara Falls w Kanadzie i Niagara Falls w Stanach Zjednoczonych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Migracja z Europy na obszary dzisiejszego Niagara Falls rozpoczęła się w XVII w. Pierwszymi Europejczykami, których wizytę na tych terenach udokumentowano, byli Francuz Robert de la Salle, któremu towarzyszył belgijski duchowny Louis Hennepin – pierwszy znany Europejczyk, który ujrzał wodospad Niagara.
Napływ białej ludności na tereny dzisiejszego Niagara Falls mógł być powodem rozpoczęcia otwartego konfliktu z i tak wrogo nastawionymi rdzennymi mieszkańcami o kuśnierstwo.

Miasto Niagara Falls zostało utworzone 17 marca 1892 roku z wiosek, które były częścią Miasta Niagara. Ustawę zakładającą miasto podpisał gubernator stanu Nowy Jork, Roswell Flower. Thomas Vincent Welch, który należał do zgromadzenia ustawodawczego Nowego Jorku i – co ważniejsze – który był z pochodzenia Irlandczykiem, poprosił gubernatora, aby ustawę tą podpisano w Dzień św. Patryka.
Na pierwszego burmistrza miasta Niagara Falls wybrano George’a W. Wright’a.[2]

Historyczna zabudowa miasta z czasem została otoczona przez fabryki, które czerpały moc z opadających wód wodospadu.
Pod koniec XIX w. miasto było obszarem ciężkiego przemysłu, co w dużej mierze wynikało z ogromnego potencjału oferowanego przez szybko płynącą rzekę Niagara. W mieście włożono wiele pracy, aby jak najlepiej wykorzystać jej potencjał. Turystyka w Niagara Falls była drugoplanowa, podczas gdy przemysł był głównym źródłem zatrudnienia i podstawą gospodarki.

W 1927 roku miasto zajęło wioskę La Salle z Miasta Niagara, nazwaną na cześć Roberta de la Salle.

We wczesnych latach XX w. centrum dla turystyki stała się ulica Falls Street – ruchliwa, z czasem stała się główną częścią miasta. Pomimo, iż dziś już ta ulica nie gra tak ważnej roli jak kiedyś, miejscowe władze oraz prywatne spółki dokładają starań, aby ponownie ożywić i przywrócić blask tej historycznej arterii.

Lata 50. i wczesne lata 60. były czasem ożywienia gospodarczego, gdy przemysł znów zawitał do miasta aby skorzystać z oferowanej mocy hydroelektrycznej, czego powodem było rosnące zapotrzebowanie na prąd w domach i na taśmach produkcyjnych. Papiery, gumy, plastiki, petrochemikalia oraz materiały ścierne były głównymi wytworami fabryk ulokowanych w mieście.
Ten krótki okres dobrobytu zakończył się w połowie lat 60., gdy lokalny Projekt Schoellkopf (Schoellkopf Power Project) na rzece Niagara upadł, kończąc przemysłową erę.
Co ciekawe, to nie Niagara Falls głównie korzystała z możliwości rzeki Niagary – większość wytworzonej mocy wykorzystano jako zaspokojenie rosnącego zapotrzebowania Nowego Jorku. Aby nadal korzystać z potencjału hydroelektrycznego rzeki, nowojorski urbanista en:Robert Moses zbudował nową elektrownie w pobliskim Lewiston.

Zaczynając w 1920 roku na miejscu przyszłej dzielnicy mieszkaniowej zaczęto składować chemiczne odpady (później również toksyczne odpady przemysłowe). W 1978 roku dzielnica Kanału Miłosnego (Love Canal) przykuła uwagę mediów, gdy prezydent Stanów Zjednoczonych Jimmy Carter powiadomił Federalną Agencję Zarządzania Kryzysowego o tamtejszej złej sytuacji i konieczności przemeldowania setek mieszkańców. Rozporządzenie Superfund, które stawiało się za osobami, rodzinami i społeczeństwem dotkniętymi problemem ciężkich zanieczyszczeń toksycznych, było w 1980 odpowiedzią na sytuację Kanału Miłosnego.

Dzielnica Love Canal była świadkiem odwrócenia fortun, jako że kiedyś taniej było produkować w Niagara Falls, tak teraz o wiele taniej jest korzystać z usług i towarów sprowadzanych z zagranicy. Fabryki zamknięto, a liczba mieszkańców od tamtej pory spadła dwukrotnie, gdyż ludzie pracujący fizycznie umknęli z miasta w poszukiwaniu pracy. Gdy gospodarka miasta upadała spróbowano wdrożyć w życie nieudany plan rewaloryzacji zabudowy miejskiej, który w rezultacie spowodował załamanie się Falls Street oraz regionu turystycznego.

W 1995 roku władze miasta Niagara Falls zostały oskarżone w NAACP (Krajowym Stowarzyszeniu Postępu Ludzi Kolorowych). NAACP oskarżyło miasto o łamanie drugiej sekcji ustawy praw wyborczych z 1965 roku (Voting Rights Act of 1965). W tym czasie władze miasta Niagara Falls składały się z burmistrza, który pełnił jednocześnie funkcje przewodniczącego oraz siedmiu członków rady miejskiej. NAACP stwierdziło ponadto, iż miasto nie dało wystarczającej reprezentacji Afroamerykanom zamieszkującym Niagara Falls, którzy stanowili 15,58% ogólnej populacji. Sąd orzekł wyrok na korzyść miasta, które zachowało swój system rządów.

Obecnie głównym źródłem utrzymania państwa jest turystyka.

W 2004 roku Senekowie otworzyli Seneca Niagara Casino, tym samym tworząc pośrodku miasta suwerenny teren dla Indian północnoamerykańskich.

Na początku 2010 roku były burmistrz miasta Niagara Falls Vincent Anello został oskarżony o korupcję na szczeblu federalnym. Anello, będąc z zawodu mistrzowskim elektrykiem, został skazany również na 13 miesięcy pozbawienia wolności za oszustwo w związku z rentą z International Brotherhood of Electrical Workers (Międzynarodowego Bractwa Elektrycznych Robotników).

Pogarszająca się sytuacja miasta stała się tematem z okładki magazynu Bloomberg Businessweek.

Dwa miasta Niagara Falls[edytuj | edytuj kod]

Oba miasta Niagara Falls liczą sobie w sumie ponad 130 tys. mieszkańców. Większość z nich (82 997 osób) zamieszkuje terytorium Kanady. Wiele pracowników fizycznych emigrowało na stronę kanadyjską po tym, jak zakończyła się era przemysłowa w amerykańskim Niagara Falls.

Znajdujący się w kanadyjskim mieście Niagara Falls w prowincji Ontario Wodospad Niagara, leżący niedaleko centrum miasta, przyciąga co roku setki tysięcy turystów z całego świata.

Miasta łączy Rainbow Bridge (Tęczowy Most).

Rainbow Bridge
Rainbow Bridge

Rainbow Bridge jest stalowym mostem łukowym, który przecina rzekę Niagara. Powstał na miejscu dawnego Honeymoon Bridge (Mostu Miesiąca Miodowego), który zawalił się 27 stycznia 1938 z powodu zatoru na rzece. Pilnie potrzebowano nowego mostu. Budowa rozpoczęła się w maju 1940 roku. Oficjalne otwarcie miało miejsce 1 listopada 1941 roku.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Religia[edytuj | edytuj kod]

W Niagara Falls swoją siedzibę ma Kościół Episkopalny pw. Św. Piotra, Parafia Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego pw. Św. Michała Archanioła, Zbór Kościoła Unitarian Uniwersalistów, Zbór Prezbiteriański oraz Synagoga żydowska.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy