Nurzec (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nurzec
Nurzec
Rzeka Nurzec w okolicy Kozarzy
Lokalizacja Europa
 Polska
Źródło w miejscowości Stawiszcze
180
Ujście rzeka Bug
na południe od Ciechanowca
105,4
Długość 100,2 km
Powierzchnia zlewni 2 102 km²
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Rzeki Polski

Nurzec, rzeka we wschodniej Polsce, prawy dopływ Bugu o długości 100,2 km i powierzchni dorzecza 2 102 km². Odwadnia głównie Równinę Bielską oraz częściowo Wysoczyznę Wysokomazowiecką i Wysoczyznę Drohiczyńską.

Wypływa z bagien koło miejscowości Stawiszcze, tuż przy granicy z Białorusią, na południowy wschód od Czeremchy na wysokości około 180 m n.p.m., a do Bugu uchodzi na południe od Ciechanowca na wysokości 105,4 m n.p.m.

Górny odcinek jest wyprostowany i uregulowany. Głębokość w nurcie nie przekracza 1,4 m, a szerokość koryta zwiększała się od 3,2 m, na stopniu 1., do 7 m na stopniu 4.[1]

Na odcinku do Brańska, koryto miejscami ulega zwężeniu do 4 m i wcięciu w dno doliny, co jest spowodowane procesem erozyjnym, zaistniałym w wyniku nieprawidłowo przeprowadzanych prac melioracyjnych. Równocześnie głębokość Nurca przekraczała miejscami 3 m.[1]

W dolnym biegu szerokość koryta naturalnie meandrującego Nurca dochodzi do 20 m. Rzeka ulega jednak wypłyceniu do głębokości 0,7–1,8 m. Wzdłuż brzegów licznie występują drzewa. Podłoże jest bardziej urozmaicone w żwir i kamienie.

Ciągłość rzeki przerwana jest wskutek zlokalizowania 3 małych elektrowni wodnych: Ciechanowiec, Kuczyn, Kostry-Podsędkowięta. Zbudowano również progi piętrzące o wysokości ok. 2,2–2,4 m,. Przy braku przepławek, uniemożliwiają wędrówkę ryb.[1]

Główne dopływy:

Na rzece istnieją dwa posterunki wodowskazowe IMiGW w miejscowościach: Boćki i Brańsk. W latach 1961-1985 czynny był również wodowskaz w Kozarzach, dwa kilometry poniżej Ciechanowca.[3]

Ważniejsze miejscowości nad Nurcem: Czeremcha, Kleszczele, Boćki, Brańsk, Ciechanowiec.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 G. Zięba, L. Marszał, A. Kruk, T. Penczak, S. Tybulczuk, Ł. Kapusta, W. Galicka, Ichtiofauna systemu rzeki Nurzec, Roczniki naukowe PZW, Łódź 2008, t. 21, str. 105–128
  2. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  3. S. Ziółkowski, Projekt wykonawczy dotyczący zabudowy wyrwy powstałej w skarpie brzegu lewego i wyboju w dnie rzeki Nurzec w km 20+825 –20+845 poniżej jazu z mostem i elektrownią w miejscowości Kuczyn

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]