Oaza antarktyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Oaza antarktyczna − leżący na Antarktydzie teren wolny od pokrywy lodowej.

Oazy położone są w strefie przybrzeżnej o klimacie łagodniejszym niż klimat w głębi kontynentu. Latem woda płynie w nich strumieniami, a w niewielkich jeziorach woda nie zamarza. W części oaz antarktycznych występuje prymitywna roślinność – mchy i porosty na podłożu skalnym.

Poniższa tabela opisuje największe pod względem powierzchni i niektóre spośród mniejszych oaz:

Oaza Powierzchnia
w km²
Charakterystyka
McMurdo Dry Valleys 4800 Górskie doliny o ekstremalnie surowym klimacie
Oaza Amery'ego >1800 Obszar ograniczony przez duże lodowce i jezioro episzelfowe Beaver Lake
Oaza Bungera 950 Nadmorskie wzgórza otoczone przez lód, z dużą ilością słodkowodnych jezior
Vestfold Hills 413 Niskie wzgórza sąsiadujące z otwartym morzem
Stillwell Hills 96 Wzgórza tworzące jeden większy półwysep i przyległe wyspy
Oaza Grearsona 75 Cztery większe półwyspy (łącznie 40 km²), mniejsze półwyspy i wyspy
Larsemann Hills ~50 Dwa duże półwyspy
Oaza Schirmachera 34 Podłużny obszar między lodowcem na kontynencie a lodem szelfowym, z licznymi niewielkimi jeziorami
Taylor Islands 27 Dwie grupy nunataków, wznoszących się ponad Lodowiec Szelfowy Shackletona i pobliskie lodowce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]