Oblężenie Silistry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oblężenie Silistry
Wojna krymska
Czas 5 kwietnia-24 czerwca 1854
Miejsce Silistra, dzisiejsza Bułgaria
Wynik tureckie zwycięstwo
Strony konfliktu
Imperium osmańskie imperium osmańskie Rosja Imperium Rosyjskie
Siły
12 000
Straty
28 zabitych
74 rannych
419 zabitych
1 783 rannych
Wojna krymska

Olteniţa - Synopa - Cetate - Silistra - Kurekdere - Bomarsund - Pietropawłowsk - Alma - Sewastopol - Bałakława - Inkerman - Eupatoria - Malakoff - Taganrog - Czorna - Kars - Kinburn

Oblężenie Silistry − jedna z bitew wojny krymskiej, która miała miejsce od marca do czerwca 1854 roku i zakończona zwycięstwem osmańskim.

Przebieg oblężenia[edytuj | edytuj kod]

Oblężenie miało miejsce w czasie kampanii dunnajskiej wojny krymskiej. Wiosną 1854 roku, po zimowej przerwie w walkach, Rosjanie zdecydowali się wkroczyć na terytorium osmańskie. Na wschodzie zaatakowała siłami 45 tysięcy armia gen. Ludersa, która przekroczyła granicę pomiędzy Besarabią i Dobrudżą. Na początku kwietnia siły rosyjskie znalazły się 30 km od Silistry. W tym czasie, bardziej na zachód, armia Gorczakowa przekroczyła Dunaj, by także skierować się do Silistry. Pod miastem Turcy dysponowali siłami ok. 20 tysięcy żołnierzy, którzy stanowili załogę twierdzy.

Piechota turecka w oblężonej Silistrze

Twierdza składała się wówczas z cytadeli i kilku fortów. Awangarda rosyjska dotarła pod miasto 5 kwietnia, jednak nie mieli Rosjanie dość sił, by otoczyć miasto, co umożliwiło Turkom zaopatrywanie twierdzy. 22 kwietnia pod Silistrę dotarł głównodowodzący wojsk rosyjskich marsz. Iwan Paskiewicz, który przejął dowodzenie. Dopiero 10 maja dotarły jednak posiłki gen. Ludersa i rozpoczęto ostrzał miasta. Miesiąc później Paskiewicz został ranny w czasie pojedynku artyleryjskiego, a dowodzenie przejął Gorczakow. 21 czerwca udało się opanować jeden z fortów i zdobyć pozycję wyjściową do ataku na główną cytadelę. Zaledwie dwie godziny wcześniej Paskiewicz nadesłał rozkaz do wycofania za Dunaj. Oblężenie zwinięto 24 czerwca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]