Oleg Imriekow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oleg Imriekow
Imię i nazwisko Oleg Jewgienjewicz Imriekow
Data i miejsce
urodzenia
10 lipca 1962
Omsk, Rosyjska FSRR 
Data i miejsce
śmierci
26 stycznia 2014
Moskwa, Rosja 
Pozycja pomocnik
Wzrost 176 cm
Masa ciała 73 kg
Kariera juniorska
SDJuSzOR Omsk
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1981–1982
1983–1984
1984
1985
1986–1987
1988–1990
1990–1991
1991–1994
1996
1997
Fakieł Tiumeń
Irtysz Omsk
CSKA Moskwa
Irtysz Omsk
Rotor Wołgograd
Czornomoreć Odessa
Spartak Moskwa
Stahl Linz
Czernomoriec Noworosyjsk
Dinamo Szatura
21 (2)
27 (2)
10 (1)
27 (2)
86 (12)
66 (9)
6 (0)
45 (5)
2 (0)
? (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2003-2004
2006–2013
SDJuSzOR Zienit Moskwa (asystent)
Zienit Moskwa

Oleg Jewgienjewicz Imriekow, ros. Олег Евгеньевич Имреков (ur. 10 lipca 1962 w Omsku, Rosyjska FSRR, zm. 26 stycznia 2014 w Moskwie) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji pomocnika.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej w Omsku. W 1981 rozpoczął karierę piłkarską w klubie Fakieł Tiumeń, występującym w III lidze ZSRR. W 1983 powrócił do rodzimego miasta, gdzie bronił barw miejscowego Irtysza Omsk. Latem 1984 został zaproszony do CSKA Moskwa i zadebiutował w pierwszej lidze ZSRR, ale po pół roku powrócił do Irtysza Omsk. W latach 1986-1987 występował w Rotorze Wołgograd, po czym przeszedł do Czornomorca Odessa. Latem 1990 roku powrócił do Moskwy, gdzie został piłkarzem Spartaka Moskwa. Latem 1991 roku wyjechał zagranicę i podpisał kontrakt z austriackim klubem Stahl Linz. Po trzech sezonach powrócił do Rosji, a dopiero w 1996 ponownie zagrał, tym razem w Czernomorcu Noworosyjsk. W 1997 zakończył karierę piłkarską w podmoskiewskim Dinamo Szatura.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej od 2003 pracował w klubie Zienit Moskwa. Najpierw pomagał szkolić rezerwy dla klubu, a potem pracował na stanowisku trenera klubu.

26 stycznia zmarł w Moskwie[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]