Ostatni Mohikanin (film 1992)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu z 1992 roku. Zobacz też: inne znaczenia.
Ostatni Mohikanin
The Last Of The Mohicans
Gatunek melodramat, przygodowy
Data premiery 25 września 1992
Polska 10 września 1993
Kraj produkcji USA
Język angielski
Czas trwania 107 min
Reżyseria Michael Mann
Scenariusz Philip Dunne
Christopher Crowe
Michael Mann
Główne role Daniel Day-Lewis
Madeleine Stowe
Russell Means
Eric Schweig
Muzyka Trevor Jones
Randy Edelman
Zdjęcia Douglas Milsome
Dante Spinotti
Scenografia Robert Guerra
Richard Holland
Jim Erickson
James V. Kent
Wolf Kroeger
Kostiumy Elsa Zamparelli
Montaż Dov Hoenig
Arthur Schmidt
Produkcja Michael Mann
James G. Robinson
Hunt Lowry
Wytwórnia Morgan Creek Productions
Dystrybucja 20th Century Fox
Nagrody Oskar w roku 1993,
BAFTA najlepsze zdjęcia oraz charakteryzacje w roku 1993

Ostatni Mohikanin (ang. The Last Of The Mohicans) – film przygodowy produkcji USA nakręcony w 1992 roku.

Wyreżyserowany przez Michaela Manna według scenariusza Philipa Dunne, Christophera Crowe oraz Michaela Manna zainspirowanych powieścią Jamesa Fenimore'a Coopera o tym samym tytule, wydaną w 1826 roku.

Trzej główni bohaterowie to: Sokole Oko (Daniel Day-Lewis), biały wychowany wśród Indian; Chingachgook (Russell Means), Indianin ze szczepu Mohikanów; Uncas/Unkas (Eric Schweig), syn Chingachgooka.

Akcja filmu rozpoczyna się wojną pomiędzy Anglią a Francją na terenach Ameryki (druga połowa XVIII wieku). Miłość do Cory (Madeleine Stowe), córki angielskiego pułkownika, zmienia całe życie "Białego Indianina" – Sokolego Oka – przygarniętego jako dziecko przez plemię Mohikanów.

Chris Jenkins, Doug Hemphill, Mark Smith i Simon Kaye otrzymali w 1993 r. statuetkę Oscara za najlepszy dźwięk.

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Różnice wobec książki (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

  • W filmie to Sokole Oko jest głównym bohaterem, a tytułowy ostatni Mohikanin (Chingachgook) jest postacią drugoplanową.
  • W filmie Heyward ginie, w książce uchodzi z życiem.
  • W filmie Magua ginie z ręki Chingachgooka od ciosów gunstockiem, w książce spada w przepaść.
  • W książce Sokole Oko jest starszy od Heywarda, w filmie są równieśnikami.
  • W książce jedynym powodem porwania Alicji i Kory jest potrzeba zmuszenia Munro do kapitulacji
  • W filmie Sokole Oko darzy miłością Korę, w książce uwielbieniem darzy ją Unkas, gdy ona sama skrycie kocha Heywarda, z wzajemnością zakochanego w Alicji.
  • W książce Kora ginie, a Alicja uchodzi z życiem, w filmie jest odwrotnie.
  • W filmie pominięto scenę pogrzebu Unkasa i Alicji.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]