Płyn pseudoplastyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Płyn pseudoplastyczny - płyn, w którym naprężenie styczne nie jest stałe i maleje monotonicznie wraz ze wzrostem prędkości ścinania, ale nie zależy od czasu i sposobu ścinania[1] (jak ma to miejsce dla płynów tiksotropowych). Przykłady płynów pseudoplastycznych: krew, keczup, ciekły kauczuk, roztwory mydlane, bita śmietana, lakier do paznokci oraz wiele polimerów i in.


Przypisy

  1. Feliks Jaroszyk: Biofizyka. Podręcznik dla studentów. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2001, s. 598. ISBN 83-200-2722-5.