Paco Ramírez
| Paco Ramírez | ||
| Imię i nazwisko | Francisco Javier Ramírez Gámez | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 listopada 1965 Bacerac,  Meksyk |
|
| Pseudonim | Paco | |
| Pozycja | Obrońca | |
| Wzrost | 180 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Dorados (trener) | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1984–1988 1988–1989 1990–1992 1992–1994 1994–1995 1995–1998 |
Deportivo Neza Atlante Puebla Necaxa Veracruz Cruz Azul |
63 (2) 19 (0) 71 (0) 53 (1) 33 (0) 25 (0) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2000 2006 2009 2011 2012– |
Correcaminos UAT Vaqueros Guadalajara Necaxa Dorados |
|
Francisco Javier "Paco" Ramírez Gámez (ur. 28 listopada 1965 w Bacerac) – meksykański piłkarz występujący na pozycji obrońcy, obecnie trener Dorados.
Kariera klubowa [edytuj]
Ramírez pochodzi z miasta Bacerac, jednak jako sześciolatek przeprowadził się z rodziną do Hermosillo. Początkowo grał w baseball, a później rozpoczął treningi piłki nożnej i był powoływany do lokalnych reprezentacji. W jednym z juniorskich turniejów, w którym występował jako zawodnik zespołu stanu Sonora, jego talent odkrył polski trener Waldemar Wasilewski. Profesjonalną karierę piłkarską rozpoczął jako dziewiętnastolatek w drużynie Deportivo Neza z miasta Nezahualcóyotl, lecz zadebiutował w niej dopiero dwa lata później, za kadencji argentyńskiego szkoleniowca Miguela Marína, 9 sierpnia 1986 w zremisowanym 0:0 spotkaniu z Tolucą. Szybko został podstawowym piłkarzem drużyny i premierowe bramki w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 13 marca 1988 w przegranej 2:4 konfrontacji z Tigres UANL, kiedy to dwukrotnie wpisywał się na listę strzelców. Ogółem barwy Toros reprezentował przez cztery lata, nie odnosząc z nim większych sukcesów.
Latem 1988 Ramírez przeszedł do drużyny Atlante FC z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk, gdzie spędził rok, po czym został zawodnikiem Puebla FC. Tam również został podstawowym piłkarzem klubu; w 1991 roku triumfował z nim w najbardziej prestiżowych rozgrywkach kontynentu, Lidze Mistrzów CONCACAF, za to w sezonie 1991/1992 wywalczył tytuł wicemistrza Meksyku. Po dwóch latach spędzonych w Puebli odszedł do stołecznego Club Necaxa, w którym również spędził dwa sezony, jednak bez zdobycia żadnego trofeum. Później przez rok występował w Tiburones Rojos de Veracruz, po czym podpisał umowę ze stołecznym Cruz Azul. Tam odniósł największe sykcesy w karierze, jednak przeważnie w roli rezerwowego – w sezonie Invierno 1997 zdobył tytuł mistrza Meksyku, podczas rozgrywek 1996/1997 triumfował w krajowym pucharze, Copa México, dwukrotnie wygrywał także Puchar Mistrzów CONCACAF; w roku 1996 i 1997. Karierę zakończył w wieku 32 lat z powodu przedłużających się kontuzji.
Kariera trenerska [edytuj]
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Ramírez został trenerem, początkowo prowadząc przez krótki czas drugoligową drużynę Correcaminos UAT z miasta Ciudad Victoria. W późniejszym czasie był asystentem Aníbala Ruiza, a potem Enrique Mezy w Club Atlas, spędził także kilka lat w sztabie szkoleniowym reprezentacji Meksyku, najpierw współpracując z trenerem Ricardo Lavolpe, z którym wziął udział w Mistrzostwach Świata 2006, a później ze Svenem-Göranem Erikssonem. W przerwie pomiędzy kadencjami obydwóch selekcjonerów prowadził trzecioligową ekipę Vaqueros de Ixtlán. Pracował również jako asystent Hansa Westerhofa i Salvadora Reyesa w Club Necaxa. W kwietniu 2009 został trenerem jednej z najbardziej utytułowanych drużyn w kraju, Chivas de Guadalajara, jednak odnosił z nią słabe wyniki, notując trzy zwycięstwa, cztery remisy i pięć porażek w dwunastu spotkaniach i po pięciu miesiącach został zastąpiony przez Raúla Ariasa.
W lipcu 2010 Ramírez rozpoczął pracę jako asystent swojego byłego kolegi boiskowego, Sergio Bueno, początkowo w drugoligowym Tiburones Rojos de Veracruz, a następnie Necaxie. Po spadku klubu z siedzibą w mieście Aguascalientes do Liga de Ascenso został pierwszym trenerem klubu, prowadząc go przez kilka miesięcy bez większych sukcesów. W maju 2012 został trenerem innego meksykańskiego drugoligowca, Dorados de Sinaloa z Culiacán. W jesiennym sezonie Apertura 2012 triumfował z nim w rozgrywkach Copa MX, dzięki czemu drużyna Dorados została pierwszą drużyną w historii meksykańskiego futbolu, która zdobyła krajowy puchar podczas gry w drugiej lidze.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||
