Jorge Almirón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jorge Almirón
Imię i nazwisko Jorge Francisco Almirón Quintana
Data i miejsce
urodzenia
19 czerwca 1971
Buenos Aires,  Argentyna
Pseudonim Negro
Pozycja Pomocnik
Wzrost 182 cm
Masa ciała 80 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Godoy Cruz (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1991–1994
1994–1996
1996–1997
1997–1999
2000–2004
2004–2006
2006–2007
2007–2008
2008
San Miguel
Santiago Wanderers
Deportivo Español
Atlas
Morelia
León
Querétaro
León
Dorados

56 (26)
32 (2)
86 (10)
168 (12)
82 (9)
34 (1)
45 (2)
8 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2008–2009
2009–2010
2010
2010–2011
2012–2013
2013
2014–
Dorados
Defensa y Justicia
Veracruz
Correcaminos UAT
Defensa y Justicia
Tijuana
Godoy Cruz

Jorge Francisco Almirón Quintana (ur. 19 czerwca 1971 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz z obywatelstwem meksykańskim występujący na pozycji defensywnego pomocnika, obecnie trener Godoy Cruz.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Almirón pochodzi ze stołecznego miasta Buenos Aires i jest wychowankiem tamtejszego zespołu Club Atlético San Miguel. Do drużyny seniorów, występującej wówczas w trzeciej lidze argentyńskiej, został włączony jako dwudziestolatek i jej barwy reprezentował przez kolejne trzy lata, nie odnosząc żadnego sukcesu w Primera B Metropolitana. W 1994 roku przeszedł do chilijskiego drugoligowca Santiago Wanderers z siedzibą w Valparaíso, gdzie od razu został kluczowym piłkarzem ekipy i podczas sezonu 1995 wywalczył z nią awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. Jego udane występy po dwóch latach zaowocowały powrotem do ojczyzny, gdzie podpisał umowę z pierwszoligowym Deportivo Español. W argentyńskiej Primera División zadebiutował 26 sierpnia 1996 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Colónem i od tamtego czasu miał pewne miejsce w wyjściowej jedenastce drużyny.

Latem 1997 Almirón wyjechał do Meksyku, gdzie spędził resztę swojej kariery piłkarskiej, przyjmując tamtejsze obywatelstwo. Początkowo został graczem drużyny Club Atlas z siedzibą w mieście Guadalajara, prowadzonej przez swojeo rodaka, Ricardo Lavolpe, w której barwach zadebiutował w meksykańskiej Primera División, 26 lipca w wygranym 2:1 meczu z Pueblą, natomiast premierowego gola strzelił cztery dni później, 30 lipca w przegranych 1:2 derbach miasta z Chivas. W wiosennym sezonie Verano 1999 wywalczył z Atlasem tytuł wicemistrza kraju, regularnie występując w wyjściowej jedenastce. W styczniu 2000 przeniósł się do Monarcas Morelia, gdzie jeszcze w tym samym roku, podczas jesiennych rozgrywek Invierno 2000, zdobył pierwsze w historii klubu mistrzostwo Meksyku, będąc kluczowym graczem zespołu prowadzonego przez Luis Fernando Tenę. W sezonie Apertura 2002 osiągnął kolejne wicemistrzostwo Meksyku i sukces ten powtórzył również pół roku później, podczas fazy Clausura 2003. Odnosił także sukcesy w najbardziej prestiżowych rozgrywkach kontynentu, Pucharze Mistrzów CONCACAF, dwukrotnie docierając do finału tego turnieju; w latach 2002 i 2003. Barwy Morelii reprezentował ogółem przez ponad cztery lata i jest uznawany za legendę oraz jednego z najlepszych piłkarzy w historii zespołu.

W lipcu 2004 Almirón odszedł do meksykańskiego drugoligowca Club León, gdzie od razu wywalczył sobie miejsce w wyjściowej jedenastce i podczas sezonu Clausura 2005 dotarł do dwumeczu finałowego Primera División A, przegrywając w nim jednak z Querétaro. Po dwóch latach spędzonych w Leónie powrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej, podpisując umowę z beniaminkiem rozgrywek, Querétaro FC, w którego barwach przez rok rozegrał wszystkie możliwe spotkania od pierwszej do ostatniej minuty, lecz na koniec sezonu 2006/2007 spadł z nim do drugiej ligi. Wówczas powrócił do Leónu, z którym w rozgrywkach Clausura 2008 wygrał drugą ligę, co jednak nie zaowocowało awansem na najwyższy szczebel rozgrywek, wobec porażki w decydującym dwumeczu z Indios. Profesjonalną karierę piłkarską zakończył w wieku 37 lat jako zawodnik drugoligowego klubu Dorados de Sinaloa z miasta Culiacán.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2008, zaledwie kilka dni po zakończeniu kariery piłkarskiej, Almirón został trenerem Dorados de Sinaloa, który prowadził przez następne kilka miesięcy bez większych sukcesów. W lipcu 2009 powrócił do Argentyny, podpisując umowę z drugoligowym Defensa y Justicia z siedzibą w stołecznym Buenos Aires. Odszedł ze stanowiska w styczniu 2010, po czym objął meksykańskiego drugoligowca Tiburones Rojos de Veracruz, który trenował przez kolejne półtora miesiąca. We wrześniu tego samego roku został szkoleniowcem innego klubu z drugiej ligi meksykańskiej, Correcaminos UAT z miasta Ciudad Victoria, gdzie spędził następny rok. W fazie Apertura 2011 przyczynił się do wygrania przez drużynę rozgrywek Liga de Ascenso, jednak został zwolniony już po czterech kolejkach sezonu i w decydujących spotkaniach zespół prowadził już Ignacio Rodríguez. W styczniu 2012 został asystentem trenera Juana Carlosa Cháveza w swojej byłej ekipie, Club Atlas, z której odszedł po kilku miesiącach wraz z jego zwolnieniem.

W październiku 2012 Almirón ponownie został trenerem Defensa y Justicia, grającego w drugiej lidze argentyńskiej. Bez większych sukcesów prowadził go przez następne kilka miesięcy, zaś w czerwcu 2013 zastąpił swojego rodaka Antonio Mohameda na stanowisku szkoleniowca meksykańskiego Club Tijuana. Drużynę tą trenował do grudnia, nie odnosząc żadnych osiągnięć, po czym został zwolniony przez zarząd zespołu. W grudniu 2013 powrócił do ojczyzny, zostając następcą Martína Palermo w roli trenera występującego w najwyższej klasie rozgrywkowej klubu Godoy Cruz Antonio Tomba.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]