Diego Maradona

Z Wikipedii

Diego Maradona
Imię i nazwisko	Diego Armando Maradona
Data i miejsce urodzenia	30 października 1960 Villa Fiorito, Argentyna
Pseudonim	Dieguito, El Diego
Pozycja	Napastnik, Pomocnik
Wzrost	165 cm
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1976-1981 1981-1982 1982-1984 1984-1991 1992-1993 1993 1995-1997	Argentinos Juniors Boca Juniors Barcelona Napoli Sevilla FC Newell's Old Boys Boca Juniors Razem	167 (115) 40 (28) 52 (34) 258 (115) 29 (8) 7 (0) 30 (7) 583 (307)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1977-1994	Argentyna	91 (34)
Kariera trenerska
Lata	Klub/Reprezentacja
1994 1995 2008-	Deportivo Corrientes Racing Club Argentyna

Diego Armando Maradona (ur. 30 października 1960 w Lanús, Argentyna) - były argentyński piłkarz, nazywany także "El Diez" ("Dziesiątka") i "Pelusa" ("Puszek"). Jest uważany za jednego z najlepszych graczy w historii tego sportu. Został wybrany Najlepszym Zawodnikiem XX wieku, uzyskując 53% głosów w sondzie na oficjalnej stronie FIFA. Uzyskał trzecie miejsce w głosowaniu zrealizowanym przez członków Komisji Futbolowej FIFA i ludzi prenumerujących FIFA Magazine^[1].

Przez większość swojego życia Maradona zdobywał wielkie trofea zarówno z Reprezentacją Argentyny jak i z niektórymi klubami, w których grał. Z reprezentacją zdobył Mistrzostwo Świata w 1986, wicemistrzostwo na Mundialu w 1990 i na Mistrzostwach Świata Juniorów w 1979. Najważniejsze trofea na poziomie klubowym zdobył grając w Napoli, z którym zdobył Puchar UEFA oraz jedyne dwa scudetto w historii drużyny.

Po zakończeniu kariery sportowej, związał się z telewizją, przez prowadzenie programu La Noche del 10, emitowanego przez Canal 13 pod koniec 2005. Był także wiceprezydentem Comisión de Fútbol Atlético Boca Juniors od czerwca 2005 do sierpnia 2006.

Spis treści 1 Kariera piłkarska 1.1 Kariera klubowa 1.2 Reprezentacja Argentyny 2 Po zakończeniu kariery 2.1 Trener 3 Statystyki 3.1 Kariera klubowa 4 Sukcesy 5 Przypisy 6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Kariera piłkarska

[edytuj] Kariera klubowa

Diego Maradona w wieku 10 lat zapisał się do młodzieżowej drużyny piłkarskiej Los Cebollitas. W profesjonalnym futbolu zadebiutował w 1976, dołączając do Argentinos Juniors. Dla Argentinos zagrał w 167 spotkaniach, strzelając 115 bramek. Lata 1981-82 spędził w Boca Juniors, gdzie rozegrał 40 meczów i strzelił 28 goli. W 1979, 1980 i 1981 był królem strzelców Primera División, zdobywając kolejno 27, 25 i 40 bramek.

W 1982 wyjechał z Argentyny i przeszedł do hiszpańskiego klubu FC Barcelona, z którym wygrał Puchar Króla, Puchar Ligi Hiszpańskiej oraz Superpuchar Hiszpanii. Po konflikcie z prezesem Josepem Lluisem Núñezem i groźnej kontuzji w starciu z Andonim Goikoetxeą, Maradona zdecydował się opuścić Hiszpanię.

W 1984 piłkarz przeszedł do włoskiego Napoli. Już trzy lata później zdobył pierwszy tytuł - Mistrzostwo Włoch. Kolejne trofea to: Puchar Włoch, Superpuchar Włoch, a także drugie scudetto. W 1989 Napoli z Maradoną w składzie sięgnęło po Puchar UEFA, w dwumeczu finałowym pokonując VfB Stuttgart 2:0 i 3:3. Maradona został ulubieńcem kibiców i jedną z legend klubu. Podczas 7 lat spędzonych w Neapolu rozegrał 258 meczów, strzelając 115 bramek.

W 1992 podpisał kontrakt z zespołem Sevilla FC. Jedynym osiągnięciem Argentyńczyka było 7. miejsce w Primera División. Popadł w konflikt z władzami klubu, w szczególności z wiceprezesem Jose Marią del Nido, stąd też po sezonie powrócił do rodzinnej Argentyny. Trafił do Newell's Old Boys, gdzie zaliczył jedynie epizod, osiągając zaledwie ostatnie, 20. miejsce w argentyńskiej Primera División.

FIFA nałożyła na Maradonę 15-miesięczną dyskwalifikację, tym razem za stosowanie niedozwolonych środków. Argentyńczyk powrócił do sportu w 1995, podpisując ostatni w karierze kontrakt - z Boca Juniors Buenos Aires. Mimo kolejnych problemów ze zdrowiem i narkotykami, Maradona zdążył zostać wicemistrzem Argentyny w 1998.

Ostatnim meczem Diego Maradony w karierze było spotkanie z 25 października 1997, River Plate – Boca Juniors 1:2, na Estadio Monumental. Piłkarz rozegrał 45 minut, po czym zszedł z boiska.

30 października 1997 oficjalnie zakończył karierę piłkarską.

[edytuj] Reprezentacja Argentyny

W reprezentacji Argentyny zadebiutował 27 lutego 1977 na La Bombonerze, w wygranym spotkaniu przeciwko Węgrom 5:1.

W 1979 Maradona sięgnął po Mistrzostwo Świata Juniorów w Japonii, po pokonaniu w finale reprezentacji ZSRR 3:1. Został wicekrólem strzelców turnieju, zdobywając 6 goli.

W 1982 znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Świata. Jego drużyna przeszła pierwszą rundę turnieju, przegrywając z Belgią oraz pokonując Węgry i Salwador. Argentyna odpadła w drugiej rundzie turnieju, a Maradona w ostatnim meczu otrzymał czerwoną kartkę.

Maradona poprowadził drużynę narodową do zwycięstwa w Mistrzostwach Świata w 1986 w Meksyku. W meczu finałowym Argentyna pokonała reprezentację RFN 3:2. W ćwierćfinałowym meczu z Anglią Maradona zdobył dwie bramki. Jedną z nich strzelił ręką, natomiast druga strzelona została po rajdzie przez niemal całe boisko i minięciu sześciu angielskich zawodników. Tłumacząc się z pierwszej bramki stwierdził, że pomogła mu Ręka Boga. Dopiero po 19 latach, w jednym z udzielanych wywiadów przyznał się, że gola zdobył niezgodnie z przepisami.

Podczas Mistrzostw Świata w 1990 we Włoszech Maradona był kapitanem swojej reprezentacji. Z jego pomocą Argentyna dotarła do finału, pokonując po drodze m.in. Brazylię, Jugosławię i Włochy. Finałowy mecz z RFN zakończył się porażką 0:1, po golu zdobytym z rzutu karnego w ostatnich minutach spotkania przez Andreasa Brehme.

W marcu 1991 podczas testu antydopingowego wykryto w organizmie zawodnika niedozwolone środki.

Mistrzostwa Świata w Stanach Zjednoczonych (1994), mimo świetnych meczów m.in. z Grecją, były końcem reprezentacyjnej kariery Maradony. Został z nich wykluczony po ponownie pozytywnym teście antydopingowym.

Ostatnim meczem piłkarza w reprezentacji było spotkanie z 25 czerwca 1994, Argentyna - Nigeria 2:1, na Foxboro Stadium.

[edytuj] Po zakończeniu kariery

W 2000 wydał swą autobiografię zatytułowaną "El Diego" napisaną we współpracy z Danielem Arcuccim i Ernesto Cherquisem Bialo. Opisuje w niej swoje dzieciństwo, karierę piłkarską, a także zawarł w niej listę stu, jego zdaniem, najlepszych piłkarzy świata. Książka ukazała się w Polsce 5 lat później, nakładem wydawnictwa "Zysk i s-ka"; przełożył ją Wojciech Charchilis.

W 2004, z okazji stulecia FIFA, Maradona wraz z brazylijskim piłkarzem Pelé, został wybrany najwybitniejszym piłkarzem wszech czasów. W tym samym roku, doznał zawału serca. Większość czasu spędził w klinice medycznej na Kubie.

W 2005 wziął udział w drugiej edycji włoskiego Tańca z gwiazdami. Zrezygnował z zabawy po trzecim odcinku, zajmując 9. miejsce.

[edytuj] Trener

Diego Maradona rozpoczął swą pracę trenerską w argentyńskim I ligowym zespole Deportivo Corrientes w 1994. Nie odniósł sukcesów, zajmując dopiero trzynaste miejsce w Primera División. Po roku przeniósł się do Racing Club, gdzie również nie wiodło mu się najlepiej, a w lidze uplasował się na 12. pozycji.

29 października 2008, Diego Maradona niespodziewanie został selekcjonerem reprezentacji Argentyny. Na ławce trenerskiej zadebiutował 19 listopada 2008, w meczu towarzyskim ze Szkocją (1:0).

[edytuj] Statystyki

[edytuj] Kariera klubowa

Klub	Liga	Sezon	Ligi krajowe		Puchary krajowe		Puchary kontynentalne		Łącznie
			Występy	Bramki	Występy	Bramki	Występy	Bramki	Występy	Bramki
Argentinos Juniors	Primera División	1976	11	2	-	-	0	0	11	2
		1977	49	19	-	-	0	0	49	19
		1978	35	25	-	-	0	0	35	25
		1979	27	26	-	-	0	0	27	26
		1980	45	43	-	-	0	0	45	43
		Łącznie	167	115	-	-	0	0	167	115
Boca Juniors	Primera División	1981	40	28	-	-	0	0	40	28
		Łącznie	40	28	-	-	0	0	40	28
FC Barcelona	La Liga	1982/1983	20	11	5	3	4	5	29	19
		1983/1984	16	11	4	1	3	3	23	15
		Łącznie	36	22	9	4	7	8	52	34
SSC Napoli	Serie A	1984/1985	30	14	6	3	0	0	36	17
		1985/1986	29	11	2	2	0	0	31	13
		1986/1987	29	10	10	7	2	0	41	17
		1987/1988	28	15	9	6	2	0	39	21
		1988/1989	26	9	12	7	12	3	50	19
		1989/1990	28	16	3	2	5	0	36	18
		1990/1991	18	6	3	2	4	2	25	10
		Łącznie	188	81	45	29	25	5	258	115
Sevilla FC	La Liga	1992/1993	26	5	3	3	0	0	29	8
		Łącznie	26	5	3	3	0	0	29	8
Newell's Old Boys	Primera División	1993/1994	7	0	-	-	0	0	7	0
		Łącznie	7	0	-	-	0	0	7	0
Boca Juniors	Primera División	1995/1996	11	3	-	-	0	0	11	3
		1996/1997	13	2	-	-	0	0	13	2
		1997/1998	6	2	-	-	0	0	6	2
		Łącznie	30	7	-	-	0	0	30	7
Argentyna			244	150	-	-	0	0	244	150
Hiszpania			62	27	12	7	7	8	81	42
Włochy			188	81	45	29	25	5	258	115
Łącznie w karierze			494	258	57	36	32	13	583	307

[edytuj] Sukcesy

Boca Juniors

• Mistrzostwo Argentyny: 1981

FC Barcelona

• Puchar Króla: 1983
• Puchar Ligi Hiszpańskiej: 1983
• Superpuchar Hiszpanii: 1983

SSC Napoli

• Mistrzostwo Włoch: 1987, 1990
• Puchar Włoch: 1987
• Superpuchar Włoch: 1990
• Puchar UEFA: 1989

Reprezentacja Argentyny

• Mistrzostwo Świata Juniorów: 1979
• Mistrzostwo Świata: 1986

Indywidualnie

• Król strzelców Primera División: 1979, 1980, 1981
• Naljepszy piłkarz świata (World Soccer Magazine): 1986
• Król strzelców Serie A: 1988
• Złota Piłka (za zasługi w futbolu): 1995

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Diego Maradony(es)(en)
• Fragment autobiografii Diego Maradony pt. "El Diego"
• Nagranie bramki Diego Armando Maradony w meczu Argentyna-Anglia na MŚ w Meksyku 86(es)
• W hołdzie Maradonie(es)
• ESPN - Profil Diego Maradony(es)
• El Mundo - Informacje o Maradonie(es)
• Strona dedykowana Diego Maradonie(es)
• Profil Maradony (en)
• Metronautas - W hołdzie Maradonie(es)

poprzednik: Alfio Basile

Selekcjoner reprezentacji Argentyny 2008-obecnie

następca: -

p • d • e Skład reprezentacji Argentyny na Mundialu 1982 1 Ardiles •  2 Baley •  3 Barbas •  4 Bertoni •  5 Calderón •  6 Díaz •  7 Fillol •  8 Galván •  9 Gallego •  10 Maradona •  11 Kempes •  12 Hernández •  13 Olarticoechea  •  14 Olguín  •  15 Passarella  •  16 Pumpido  •  17 Santamaría  •  18 Tarantini  •  19 Trossero  •  20 Valdano  •  21 Valencia  •  22 Van Tuyne  • Trener: Menotti

p • d • e Skład reprezentacji Argentyny na Mundialu 1986 1 Almirón •  2 Batista •  3 Bochini •  4 Borghi •  5 Brown •  6 Passarella •  7 Burruchaga •  8 Clausen •  9 Cuciuffo •  10 Maradona •  11 Valdano •  12 Enrique •  13 Garré •  14 Giusti •  15 Islas •  16 Olarticoechea  •  17 Pasculli  •  18 Pumpido  •  19 Ruggeri  •  20 Tapia  •  21 Trobbiani  •  22 Zelada  • Trener: Bilardo

p • d • e Skład reprezentacji Argentyny na Mundialu 1990 1 Pumpido (Comizzo)  •  2 Batista  •  3 Balbo  •  4 Basualdo  •  5 Bauza  •  6 Calderón  •  7 Burruchaga  •  8 Caniggia  •  9 Dezotti  •  10 Maradona  •  11 Fabbri  •  12 Goycochea  •  13 Lorenzo  •  14 Giusti  •  15 Monzón  •  16 Olarticoechea  •  17 Sensini  •  18 Serrizuela  •  19 Ruggeri  •  20 Simón  •  21 Troglio  •  22 Cancelarich  •  trener: Bilardo

p • d • e Skład reprezentacji Argentyny na Mundialu 1994 1 Goycochea  •  2 Vázquez  •  3 Chamot  •  4 Sensini  •  5 Redondo  •  6 Ruggeri  •  7 Caniggia  •  8 Basualdo  •  9 Batistuta  •  10 Maradona  •  11 Medina Bello  •  12 Islas  •  13 Cáceres  •  14 Simeone  •  15 Borelli  •  16 Díaz  •  17 Ortega  •  18 Pérez  •  19 Balbo  •  20 Rodríguez  •  21 Mancuso  •  22 Scoponi  •  trener: Basile

p • d • e Królowie Strzelców Serie A 1930: Meazza (31) • 1931: Volk (29) • 1932: Petrone, Schiavio (25) • 1933: Borel (29) • 1934: Borel (31) • 1935: Guaita (27) • 1936: Meazza (25) • 1937: Piola (21) • 1938: Meazza (20) • 1939: Boffi, Puricelli (19) • 1940: Boffi (24) • 1941: Puricelli (20) • 1942: Boffi (22) • 1943: Piola (21) • 1947: Mazzola (29) • 1948: Boniperti (27) • 1949: Nyers (26) • 1950: Nordahl (35) • 1951: Nordahl (34) • 1952: Hansen (30) • 1953: Nordahl (26) • 1954: Nordahl (23) • 1955: Nordahl (27) • 1956: Pivatelli (29) • 1957: Da Costa (22) • 1958: Charles (28) • 1959: Angelillo (33) • 1960: Sívori (28) • 1961: Brighenti (27) • 1962: Altafini, Milani (22) • 1963: Nielsen, Manfredini (19) • 1964: Nielsen (21) • 1965: Mazzola, Orlando (17) • 1966: Vinício (25) • 1967: Riva (18) • 1968: Prati (15) • 1969: Riva (20) • 1970: Riva (21) • 1971: Boninsegna (24) • 1972: Boninsegna (22) • 1973: Savoldi, Pulici, Rivera (17) • 1974: Chinaglia (24) • 1975: Pulici (18) • 1976: Pulici (21) • 1977: Graziani (21) • 1978: Pulici (24) • 1979: Giordano (19) • 1980: Bettega (16) • 1981: Pruzzo (18) • 1982: Pruzzo (15) • 1983: Platini (16) • 1984: Platini (20) • 1985: Platini (18) • 1986: Pruzzo (19) • 1987: Virdis (17) • 1988: Maradona (15) • 1989: Serena (22) • 1990: van Basten (19) • 1991: Vialli (19) • 1992: van Basten (25) • 1993: Signori (26) • 1994: Signori (23) • 1995: Batistuta (26) • 1996: Protti, Signori (24) • 1997: Inzaghi (24) • 1998: Bierhoff (27) • 1999: Amoroso (22) • 2000: Szewczenko (24) • 2001: Crespo (26) • 2002: Hübner, Trezeguet (24) • 2003: Vieri (24) • 2004: Szewczenko (24) • 2005: Lucarelli (24) • 2006: Toni (31) • 2007: Totti (26) • 2008: Del Piero (21) • 2009: Ibrahimović (25)

p • d • e FIFA 100 UEFA Baggio · Ballack · Banks · Baresi · Beckenbauer · Beckham · Bergkamp · Bergomi · Best · Boniek · Boniperti · Breitner · Buffon · Butragueño · Cantona · Ceulemans · Charlton · Cruijff · Dalglish · Dasajew · Davids · Del Piero · Desailly · Deschamps · Emre · Eusébio · Facchetti · Figo · Fontaine · Gullit · Hagi · Henry · Kahn · Keane · Keegan · Klinsmann · Kluivert · Kopa · B. Laudrup · M. Laudrup · Lineker · Luis Enrique · Maier · Maldini · Masopust · Matthäus · Müller · Nedvěd · Neeskens · Nesta · Owen · Papin · Pfaff · Pirès · Platini · Puskás · Raúl · Rensenbrink · Rijkaard · Rivera · Rossi · Rui Costa · Rummenigge · Rüştü · Schmeichel · Seedorf · Seeler · Shearer · Szewczenko · Stoiczkow · Šuker · Thuram · Totti · Trésor · Trezeguet · van Basten · R. van de Kerkhof  · W. van de Kerkhof · Van Der Elst · van Nistelrooy · Vieira · Vieri · Zidane · Zoff CONMEBOL Carlos Alberto · Batistuta · Cafu · Crespo · Cubillas · di Stéfano · Falcão · Figueroa · Francescoli · Júnior · Kempes · Maradona · Passarella · Pelé · Rivaldo · Rivelino · Roberto Carlos · Romário · Romerito · Ronaldinho · Ronaldo · Djalma Santos · Nílton Santos · Saviola · Sívori · Sócrates · Valderrama · Verón · Zamorano · Zanetti · Zico CAF Diouf · Milla · Okocha · Abédi Pelé · Weah CONCACAF Akers · Hamm · Sánchez AFC Hong · Nakata

p • d • e World Soccer Magazine - 100 Najlepszych Piłkarzy XX wieku Pelé • Maradona • Cruijff • Beckenbauer • Platini • Di Stéfano • Puskás • Best • Van Basten • Eusébio • Jaszyn • Charlton • Ronaldo • Moore • Müller • Baggio • Matthews • Zico • Baresi • Garrincha • Maldini • Dalglish • Batistuta • Cantona • Hagi • Romário • Jairzinho • Zidane • Gullit • Charles • Matthäus • Banks • Klinsmann • Bergkamp • Rummenigge • Lineker • Meazza • Rivelino • Didi • Rush • Schmeichel • Rossi • Weah • Owen • Fontaine • Edwards • Zoff • Stoiczkow • Beckham • Finney • Rivaldo • Caniggia • Tostão • Rijkaard • Chilavert • Keegan • Gascoigne • Milla • Laudrup • Szewczenko • Ginola • Hoddle • Sócrates • Roberto Carlos • Shearer • Passarella • Šuker • Dean • Kocsis • Schiaffino • Vieri • Kempes • Neeskens • Riva • Nasazzi • Netzer • Del Piero • Valderrama • Zamora • Francescoli • Davids • Gento • Baxter • Falcão • Giggs • Maier • Boniek • Jennings • Sárosi • Facchetti • Hansen • Kopa • Robson • Sammer • Kubala • Southall • Gérson • Futre • Elkjær • Bebeto