Leo Beenhakker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Leo Beenhakker
Leo Beenhakker 20 02 2008 (1).jpg
Imię i nazwisko Leo Beenhakker
Data i miejsce
urodzenia
2 sierpnia 1942
Rotterdam, Holandia
Pseudonim Don Leo[1]
Informacje klubowe
Obecny klub  Trynidad i Tobago (dyrektor techniczny)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1965–1967
1967–1972
1972–1975
1975–1976
1976–1978
1978–1979
1979–1981
1981–1984
1985
1985–1986
1986–1989
1989–1991
1990
1990–1991
1992
1992–1993
1993–1994
1994–1995
1995
1996
1996
1996–1997
1997–2000
2000–2003
2003–2004
2004
2004–2006
2006–2009
2007
2009–2011
2011
2013–
SV Epe
Go Ahead Eagles (asystent)
SC Cambuur
Go Ahead Eagles
Feyenoord Rotterdam (trener młodzieży)
Ajax Amsterdam (trener młodzieży)
Ajax Amsterdam
Real Saragossa
FC Volendam
 Holandia
Real Madryt
Ajax Amsterdam
 Holandia
Ajax Amsterdam (dyrektor techniczny)
Real Madryt
Grasshoppers Zurych
 Arabia Saudyjska
América Meksyk
İstanbulspor A.Ş.
Chivas Guadalajara
Vitesse Arnhem
Vitesse Arnhem (dyrektor techniczny)
Feyenoord Rotterdam
Ajax Amsterdam (dyrektor techniczny)
América Meksyk
De Graafschap (dyrektor techniczny)
 Trynidad i Tobago
 Polska
Feyenoord Rotterdam
Feyenoord Rotterdam (dyrektor techniczny)
Ujpest Budapeszt (dyrektor sportowy)
 Trynidad i Tobago (dyrektor techniczny)

Leo Beenhakker (ur. 2 sierpnia 1942 w Rotterdamie) – trener piłkarski.

Jako piłkarz grywał w amatorskich klubach – Tediro Rotterdam, Xerxes Rotterdam oraz Zwart Witt 28. W połowie lat 60. rozpoczął karierę szkoleniową. Przez wiele lat był pierwszym asystentem Rinusa Michelsa, trenera reprezentacji Holandii, a dwukrotnie – w latach 1985-86 i podczas Mundialu 1990 – pełnił obowiązki selekcjonera Pomarańczowych. Pracował w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Zdobył po trzy tytuły mistrza Holandii (dwa z Ajaksem Amsterdam i jeden z Feyenoordem) oraz Hiszpanii (wszystkie z Realem Madryt). Od 2004 do 2006 roku prowadził drużynę narodową Trynidadu i Tobago, którą, jako pierwszy szkoleniowiec w historii, wprowadził do finałów mistrzostw świata. Od 11 lipca 2006 roku do 17 września 2009 był selekcjonerem reprezentacji Polski, którą, jako pierwszy szkoleniowiec w historii, wprowadził do finałów mistrzostw Europy.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie pełnił obowiązki selekcjonera reprezentacji Holandii. W latach 1985-1986 zastępował chorego Rinusa Michelsa i w tym czasie reprezentacja nie zakwalifikowała się na Mundial w 1986. W 1990 roku objął stery drużyny narodowej na kilka tygodni przed mistrzostwami, kiedy na wniosek zawodników zwolniono Thijsa Libregtsa. Prowadzona przez niego drużyna zdołała wyjść z grupy remisując kolejno z Egiptem, Anglią i Irlandią, by w 1/8 finału przegrać z Niemcami.

Osiągał sukcesy w Realu Madryt, Ajaksie Amsterdam oraz Feyenoordzie Rotterdam (gdzie w latach 1997-2000 był trenerem Jerzego Dudka i Tomasza Rząsy).

Przez krótki okres od listopada 1993 do lutego 1994 prowadził drużynę narodową Arabii Saudyjskiej.

W listopadzie 2005 roku po wygraniu dwumeczu barażowego z Bahrajnem wprowadził po raz pierwszy w historii reprezentację Trynidadu i Tobago do finałów mistrzostw świata. W Niemczech debiutant zdobył jeden punkt (0:0 ze Szwecją, 0:2 z Anglią i 0:2 z Paragwajem) i zajął ostatnie miejsce w grupie.

Po Mundialu 2006 otrzymał propozycje prowadzenia drużyn narodowych Arabii Saudyjskiej, Australii, Polski oraz kilku zespołów z ligi rosyjskiej.

11 lipca 2006 objął stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski. Był pierwszym od 1960 roku i siódmym w historii zagranicznym selekcjonerem polskiej drużyny narodowej, a także pierwszym, który wywalczył z nią awans do mistrzostw Europy. Podczas turnieju finałowego w Austrii i Szwajcarii w 2008 prowadzona przez niego reprezentacja przegrała z Niemcami i Chorwacją oraz zremisowała z Austrią, kończąc udział w imprezie na fazie grupowej.

5 maja 2007 roku po rezygnacji Erwina Koemana tymczasowo pełnił obowiązki pierwszego trenera Feyenoordu Rotterdam.

13 lutego 2009 roku został technicznym konsultantem Feyenoordu Rotterdam. Zrobił to wbrew stanowisku prezesa PZPN Grzegorza Laty, który nie wyraził zgody na objęcie tej funkcji przez szkoleniowca[2][3].

Pracę selekcjonera reprezentacji Polski stracił 17 września 2009[4], na dwie kolejki przed końcem eliminacji do Mistrzostw Świata 2010 w RPA (w tamtym momencie były jeszcze szanse na awans). Decyzję o zdymisjonowaniu selekcjonera prezes PZPN Grzegorz Lato ogłosił publicznie zaraz po przegranym meczu eliminacji do Mundialu 2010 ze Słowenią 0:3 w Mariborze 9 września 2009.

Po odejściu jako trener reprezentacji Polski w 2009 r. został dyrektorem technicznym Feyenoordu Rotterdam. W klubie pełnił funkcję do 24 stycznia 2011 r.

Od 29 lipca 2011 roku był dyrektorem sportowym klubu Újpest Budapeszt[5].

19 czerwca 2013 ogłoszono, że na czas trwania rozgrywek o Złoty Puchar CONCACAF 2013 Beenhakker powróci do pracy z reprezentacją Trynidadu i Tobago, tym razem w roli dyrektora technicznego[6].

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Leo Beenhakkera
Wikimedia Commons

</noinclude>