Pak Hŏn Yŏng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Pak.
Pak Hŏn Yŏng
Pak Hon-yong.jpg
Pak Hŏn Yŏng
Data i miejsce urodzenia 1900
Sinyang-myeon (powiat Yesan)
Korea Północna Wicepremier Korei Północnej
Przynależność polityczna Partia Pracy Korei
Okres urzędowania od wrzesień 1948
do ?
Pak Hŏn Yŏng
Nazwa koreańska
Hangul 박헌영
Hancha 朴憲永
Transkrypcje języka koreańskiego
poprawiona Bak Heon-yeong
MCR Pak Hŏn Yŏng

Pak Hŏn Yŏng, również Pak Hon Yong lub Bak Heon-yeong (ur. 1900, data śmierci nieznana, prawdopodobnie 1956) – jeden z liderów koreańskiego ruchu komunistycznego podczas okupacji japońskiej w latach 19101945.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Pak Hŏn Yŏng urodził się w rodzinie yangbanów (ród Yeonghae) w miejscowości Sinyang-myeon (powiat Yesan), w północnej części prowincji Cheungcheong. W roku 1919 ukończył szkołę średnią w Gyeongseong (dziś część Seulu, stolicy Korei Południowej).

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1921 podczas pobytu w Szanghaju został członkiem irkuckiej frakcji Komunistycznej Partii Korei. Był także sekretarzem Koreańskiej Ligi Młodzieży Komunistycznej. W styczniu 1922 pojechał do Moskwy, gdzie uczestniczył w spotkaniu należących do Kominternu komunistycznych organizacji z Azji Wschodniej.

W kwietniu 1922 roku został aresztowany. Japońskie władze okupacyjne oskarżyły go o organizowanie nielegalnej partii komunistycznej. Po dwóch latach został zwolniony i zaczął pracę jako dziennikarz w gazetach Chosun Ilbo oraz Dong-a Ilbo. Był jednym z założycieli tajnych struktur Komunistycznej Partii Korei, powstałych 25 kwietnia 1925 roku[1]. Od tej pory aż do końca II wojny światowej działał wyłącznie w podziemiu.

Kariera po zakończeniu II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Tuż po wyzwoleniu, w II połowie sierpnia 1945 roku, Koreańska Partia Komunistyczna wznowiła oficjalną działalność, po formalnym rozwiązaniu w roku 1928. Bak został jej sekretarzem. Oświadczył wówczas, że zgadza się z powojennymi ustaleniami mocarstw na konferencji moskiewskiej (grudzień 1945) i Korea wchodzi na drogę "demokratycznej rewolucji".

W grudniu 1946 rozpoczął budowanie struktur partii komunistycznej na terenie dzisiejszej Republiki Korei, w południowej części Półwyspu Koreańskiego. We wrześniu 1948, pozostając na stanowisku szefa południowokoreańskiej partii robotniczej, został wicepremierem i ministrem spraw zagranicznych Korei Północnej, która ogłosiła niepodległość 9 września 1948 roku.

Po połączeniu komunistycznych partii obu Korei, w kwietniu 1950 roku Pak został sekretarzem nowej Partii Pracy Korei.

Aresztowanie i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Pak Hŏn Yŏng został aresztowany 3 sierpnia 1953 roku w ramach czystki tzw. frakcji komunistów z Południa, której przeprowadzenie zarządził Kim Ir Sen. 15 grudnia 1955 roku oskarżono go o bycie "amerykańskim szpiegiem" i skazano na karę śmierci[2]. Nie wiadomo dokładnie, kiedy wyrok został wykonany. Według odtajnionych przez Rosjan dokumentów, Pak wciąż żył jeszcze latem 1956 roku. Radziecki ambasador w Korei Północnej, Iwanow, odradzał Kim Ir Senowi wykonanie wyroku na Paku. Twierdził, że zabijając Paka, Kim zniechęci do siebie postępowców z Południa, którzy mogli być przydatni do przeprowadzenia siłowej rewolucji komunistycznej na terytorium Korei Południowej. Kim Ir Sen odrzucił jednak sugestie ambasadora, oskarżając Iwanowa o mieszanie się w wewnętrzne sprawy KRL-D.

Przypisy

  1. Formation of the Korean Workers' Party (ang.), GlobalSecurity.org, [dostęp: 19 listopada 2010].
  2. North Korean Purges (ang.), GlobalSecurity.org, [dostęp: 19 listopada 2010].