Parson Russell terrier
| Parson Russell terrier | |
Pies rasy parson Russell terrier |
|
| Kraj patronacki | Wielka Brytania |
| Wymiary | |
| Wysokość | 33-38 cm |
| Masa | 6-10 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa III, Sekcja 1, nr wzorca 339 |
| AKC | Terrier |
| ANKC | Grupa 2 - Terriers |
| CKC | Grupa 4 - Terriers |
| KC(UK) | Terrier |
| NZKC | Terrier |
| UKC | Grupa 7 - Terrier |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
Parson Russell terrier – jedna z ras psów, zaklasyfikowana do sekcji terierów dużych i średnich.
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Parson Russell terrier został wyhodowany przez angielskiego pastora Johna "Jacka" Russella. Człowiek ten słynął z zamiłowania do polowań i psów, a w szczególności terrierów. Rasa ta została wyhodowana przede wszystkim do polowań na lisy. Nazwa "Parson Russell" została ustalona przez American Kennel Club.
[edytuj] Wygląd
Wygląd oraz użytkowość parson Russell terriera są określone wzorcem, który przedstawia go jako wytrwałego i mało wymagającego teriera pracującego, szczególnie przydatnego w polowaniu w funkcji norowca.
Ogon zwykle jest kopiowany. Ogon kopiowany: pozostaje w odpowiedniej proporcji do całości ciała. Powinien być takiej długości, by móc pewnie chwycić go w dłoń. Mocny, prosty, osadzony średnio wysoko. Unosi się wyraźnie, gdy pies jest w ruchu. Ogon niekopiowany: średniej długości i tak prosty, jak to jest tylko możliwe. Gruby u nasady, cieńszy u końca. Osadzony średnio wysoko. Unosi się wyraźnie, gdy pies jest w ruchu.
[edytuj] Szata i umaszczenie
Sierść twarda z natury, jest ścisła i gęsta tak jak u odmiany krótko i szorstkowłosej. Brzuch i spód tułowia są owłosione. Umaszczenie jest całkowicie białe lub dominująco białe z łatami barwy podpalanej (płoworudej), cytrynowej lub czarnej. Mogą występować wszelkie kombinacje tych trzech barw. Preferowane są kolorowe znaczenia nie wychodzące poza głowę i nasadę ogona.
[edytuj] Zachowanie i charakter
Parson Russell terrier to pies myśliwski, aktywny, czujny, wytrzymały, odważny, łatwy w szkoleniu i inteligentny. Uczy się chętnie i szybko, od szczenięcia wymagana jest konsekwencja w wychowaniu, gdyż później jako dorosły osobnik może podejmować próby zdominowania członków rodziny.
[edytuj] Użytkowość
Pierwotnie używane były do polowań na lisy w norach. Współcześnie są hodowane również jako psy towarzyszące, sprawdzają się w psich sportach agility oraz flyballu, ale nadal rasa jest chętnie używana przez myśliwych do polowań, lecz przede wszystkich w krajach Europy zachodniej[potrzebne źródło].
[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja
Odmiana gładkowłosa gubi włos przez cały rok w znacznej ilości, natomiast szorstkowłosa wymaga trymowania dwa razy do roku, jesienią przy zmianie okrywy włosowej z letniej na zimową i wiosną z zimowej na letnią.
[edytuj] Ciekawostki
- W 2001 roku nastąpił podział dawnego parson Jack Russell terriera na dwie odrębne rasy - krótkonogiego (bardziej rachitycznego) Jack Russell teriera oraz zgrabniejszego - na wyższych łapkach - parson Russell terriera. W Anglii, z której wywodzi się rasa, a także w kilku innych krajach, występuje i jest akceptowana jedynie pierwotnie wyhodowana odmiana, tj. parson Russell terrier.
- Według wzorca tej rasy, osobniki muszą mieć na tyle długi ogon, by można go było chwycić ręką i w razie niebezpieczeństwa wyciągnąć psa z nory.
- Osobniki tej rasy powinny mieć wąską klatkę piersiową, tak, by mogły zmieścić się w norze i mieć możliwość szybkiego wyjścia, bez ryzyka utknięcia.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||