Norwich Terrier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Norwich terrier
Norwichterrier.jpg
Norwich terriery
Kraj patronacki Wielka Brytania
Kraj pochodzenia Wielka Brytania[1]
Wymiary
Wysokość 25-26 cm[2]
Masa ok. 6 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa III, Sekcja 2,
nr wzorca 72
AKC Grupa 4 (Terriers)
ANKC Grupa 2 (Terriers)
CKC Grupa 2 (Terriers)
KC(UK) Terrier
NZKC Terrier
UKC Grupa 7 – Terrier
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Norwich terier – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, znajdująca się w sekcji terierów krótkonożnych. Nie podlega próbom pracy[1].

Krótki rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Psy te pochodzą ze regionu nazywanego East Anglia (Wschodnia Anglia) znajdującego się na południu Wielkiej Brytanii, z hrabstwa Norfolk. Norfolk terier wyodrębniono jako oddzielną rasę z norwich terierów w 1963 w Wielkiej Brytanii. W USA uczyniono to w roku 1979[2].

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Rasa wyhodowana do polowań na szkodniki, skuteczna w walce z gryzoniami.

Temperament[edytuj | edytuj kod]

Norwich Terrier to rasa terierów odważnych i aktywnych, są cierpliwe wobec dzieci, przywiązują się do członków rodziny.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Mały pies o silnym i mocnym układzie kostnym.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie w jakiej występuje Norwich Terrier to rude oraz płowe we wszystkich odcieniach, od czerwonego przez rude z czarnym przesianiem aż po czarne podpalane.

Utrzymanie[edytuj | edytuj kod]

Wymagana jest regularna pielęgnacja szaty – trymowanie.

Popularność w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Rasa pojawiła się w Polsce w latach 90. i jak dotąd jest mało popularna – do niedawna rocznie rodziło się około 2-3 miotów.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Dzięki studentom z Uniwersytetu Cambridge, którym pomagały zwalczać myszy i szczury, zostały rozpropagowane w Wielkiej Brytanii. W Anglii towarzyszyły farmerom podczas gdy przeniesione do Stanów Zjednoczonych używane głównie przez złaje psów gończych do wypędzania lisów z nor.

Zdrowie[edytuj | edytuj kod]

Problemem zdrowotnym występującym w tej rasie jest rodzaj epilepsji. Obecnie w niektórych krajach próbuje się ograniczyć epilepsję przez eliminowanie z hodowli chorych psów. W Holandii, od pewnego czasu Klub Norwich Terriera prowadzi badania w tym kierunku[potrzebne źródło]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 151.
  2. 2,0 2,1 David Taylor: Księga psów. s. 92-93.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 2003, s. 24. ISBN 83-7073-372-7.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.