Partia Narodowa (Malta)
| Partia Narodowa | |
| Lider | Simon Busuttil |
| Data założenia | 1880 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
chrześcijańska demokracja konserwatyzm |
| Europejska Grupa Parlamentarna |
Europejska Partia Ludowa[1] |
| Barwy | niebieski |
| Obecni eurodeputowani | 2 |
| strona oficjalna | |
Partia Narodowa (malt. Partit Nazzjonalista, PN) – maltańska prawicowa, chadecka i konserwatywna partia polityczna, jedno z dwóch największych ugrupowań w kraju.
Partię założył w 1880 Fortunato Mizzi, grupa ta była określana jako "Antyreformiści" z uwagi na aktywny sprzeciw wobec polityki brytyjskich zarządców Malty. W 1926 doszło do połączenia tej formacji i Unione Politica Maltese w jednolitą Partię Narodową[2]. Narodowcy od początku popierali ideę uzyskania przez Maltę niepodległości, co nastąpiło w 1964 z inicjatywy tworzonego przez tę partię rządu.
Partia Narodowa po II wojnie światowej stała się drugą siłą polityczną w kraju. Od wyborów do Izby Reprezentantów z 1952 uzyskuje poparcie powyżej 40% głosów. Narodowcy wygrywali wybory krajowe w 1962 i 1966, następnie w 1981, 1987 i 1992. Po porażce w 1996 powrócili do władzy już dwa lata później, zwyciężając w kolejnych głosowaniach w 2003 i 2008[3][4]. Większości parlamentarnej nie utrzymali w 2013, przechodząc do opozycji.
Partia Narodowa opowiadała się za integracją europejską. Negocjacje z Unią Europejską z sukcesem przeprowadził wieloletni lider PN i premier Malty, Eddie Fenech Adami. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 i 2009 narodowcy zajmowali drugie miejsce, przegrywając z laburzystami, wprowadzając po dwóch posłów. W obu tych wyborach mandaty uzyskiwali Simon Busuttil i David Casa, zasiadający w grupie Europejskiej Partii Ludowej.
Liderzy [edytuj]
- 1880–1905: Fortunato Mizzi
- 1926–1942: Ugo Pasquale Mifsud (premier 1924–1927 i 1932–1933) oraz Enrico Mizzi
- 1942–1944: Giorgio Borg Olivier (p.o.)
- 1944–1950: Enrico Mizzi (premier 1950)
- 1950–1977: Giorgio Borg Olivier (premier 1950–1955 i 1962–1971)
- 1977–2004: Eddie Fenech Adami (premier 1987–1996 i 1998–2004)
- 2004–2013: Lawrence Gonzi (premier 2004–2013)
- od 2013: Simon Busuttil
Poparcie [edytuj]
| Wybory | Poparcie | Zmiana punktów procentowych | Mandaty (Izba Reprezentantów) | Zmiana |
|---|---|---|---|---|
| 1976 | 48,4% | – | 31 | – |
| 1981 | 50,92% |  2,52 |
34 | 3 |
| 1987 | 50,91% |  0,01 |
35 | 1 |
| 1992 | 51,77% | 0,86 |
34 | 1 |
| 1996 | 47,8% | 2,97 |
34 | – |
| 1998 | 51,8% | 4 |
35 | 1 |
| 2003 | 51,79% | 0,01 |
35 | – |
| 2008 | 49,34% | 2,45 |
35 | – |
| 2013 | 43,34% | 6,00 |
29 | –6 |
