Europejska Partia Ludowa

	Europejska Partia Ludowa
Lider	Wilfried Martens
Data założenia	8 lipca 1976
Adres siedziby	Rue du Commerce / Handelsstraat 10, B- 1000 Bruksela, Belgia
Ideologia polityczna	Liberalny konserwatyzm, Chrześcijańska demokracja, Proeuropeizm
Członkostwo; międzynarodowe	Międzynarodówka Centrowych Demokratów, Międzynarodowa Unia Demokratów
Europejska Grupa; Parlamentarna	Grupa Europejskiej Partii Ludowej
Barwy	niebieski, złoty
	www.epp.eu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Przewodniczący Europejskiej Partii Ludowej Wilfried Martens

Europejska Partia Ludowa (dawniej określana też jako Europejska Partia Obywatelska^[1]; fr. Parti Populaire Européen, PPE, ang. European People's Party, EPP), EPL – europejska partia polityczna w skład której wchodzą głównie partie proeuropejskie, chadeckie, ludowe i demokratyczne krajów Unii Europejskiej. Powstała 8 lipca 1976 z inicjatywy Europejskiej Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej wchodzącej w skład Międzynarodówki Chrześcijańsko-Demokratycznej. Partii przewodniczy Wilfried Martens.

W jej skład wchodzą 73 partie członkowskie z 39 krajów, 17 szefów państw i rządów Unii Europejskiej i 5 szefów państw i rządów spoza UE, 13 członków Komisji Europejskiej (w tym Przewodniczący Komisji Europejskiej) oraz Przewodniczący Rady Europejskiej.

Po wyborach do Parlamentu Europejskiego w 1999 i 2004 tworzyła w nim największe frakcje (pod nazwą Europejska Partia Ludowa - Europejscy Demokraci). Po wyborach z 2009 ponownie powołała grupę pod wcześniejszą nazwą Europejska Partia Ludowa, która jest największą grupą parlamentarną w Parlamencie Europejskim (265 członków).

Spis treści

1 Manifest EPP
2 Struktura
- 2.1 Działalność
3 Europejska Partia Ludowa w instytucjach Europejskich
4 Poza Unią Europejską
5 Partie należące do Europejskiej Partii Ludowej
6 Przypisy
7 Linki zewnętrzne

[edytuj] Manifest EPP

W ramach kampanii wyborczej przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. Europejska Partia Ludowa przyjęła podczas Kongresu w Warszawie w kwietniu 2009 r. Manifest Wyborczy^[2]. Jego głównymi punktami są:

tworzenie nowych miejsc pracy, kontynuowanie reform, inwestowanie w edukację, kształcenie ustawiczne oraz zatrudnienie, aby tworzyć szanse dla wszystkich
zapobieganie protekcjonizmowi, koordynacja polityki fiskalnej i monetarnej
zwiększenie stopnia przejrzystości i nadzoru rynków finansowych
zajęcie przez Europę pozycji światowego lidera w dziedzinie „zielonych technologii”
wzrost udziału odnawialnych źródeł energii do co najmniej 20% całości źródeł energii do roku 2020
wprowadzenia rozwiązań prorodzinnych, które umożliwiają rodzicom pracę w elastycznym wymiarze godzin, usprawnienie rozwiązań z zakresu opieki nad dziećmi i polityki mieszkaniowej oraz prorodzinnej polityki fiskalnej, jak również promowanie korzystania z urlopu rodzicielskiego przez obojga rodziców pracujących.
przyjęcie przez Europę długoterminowej strategii przyciągania utalentowanych i wykwalifikowanych pracowników z innych obszarów świata.

[edytuj] Struktura

Obecnym przewodniczącym EPP jest były premier Belgii Wilfried Martens. Martens został ponownie wybrany na przewodniczącego w grudniu 2009 na Kongresie EPP w Bonn, na okres 3 lat. Na tym samym Kongresie wybrano również wiceprzewodniczących EPP: członkowie Komisji Europejskiej Antonio Tajani (PdL) i Michel Barnier (UMP), wicepremier Finlandii Jyrki Katainen (KOK), premier Węgier Viktor Orban (Fidesz), niemiecki sekretarz stanu Peter Hintze (CDU), przywódca opozycji Irlandii Enda Kenny (FG), bułgarska posłanka Rumiana Jeleva (GERB) oraz Eurodeputowani: Jacek Saryusz-Wolski (PO), Mario David (PSD) i Corien Wortmann-Kool (CDA). Przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso, przewodniczący Rady Europejskiej Herman Van Rompuy, przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek oraz przewodniczący Grupy EPP w Parlamencie Europejskim Joseph Daul (UMP) są również (z urzędu) wiceprzewodniczącymi EPP. Funkcję skarbnika pełni Ingo Fredrich (CSU).

Przewodniczący trzech głównych instytucji UE Jerzy Buzek, Herman Van Rompuy i José Manuel Barroso na szczycie EPP

[edytuj] Działalność

Europejska Partia Ludowa działa na poziomie głównych instytucji UE.

Na zaproszenie przewodniczącego Europejskiej Partii Ludowej, przewodniczący Komisji Europejskiej, przewodniczący Rady Europejskiej, przewodniczący Parlamentu Europejskiego oraz szefowie państw i rządów (i przywódców opozycji) należących do EPP zwyczajowo spotkają się kilka godzin przed szczytem Rady Europejskiej w "Académie Royale" w Brukseli na szczycie EPP w celu uzgodnienia wspólnych stanowisk.

W ciągu ostatnich dwóch lat EPP organizuje regularnie spotkania ministrów EPP przed posiedzeniami Rady Unii Europejskiej. Posiedzenia ministrów EPP mają zazwyczaj miejsce w siedzibie Partii. EPP organizuje w sumie dziesięć różnych spotkaniach ministrów: Spraw Zagranicznych, Gospodarki i Finansów, Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Przemysłu, Obrony, Rolnictwa, Środowiska, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Transportu, Energii.

EPP organizuje także spotkania ad hoc jej afiliowanych członków Komisji Europejskiej i zaprasza poszczególnych komisarzy na szczyty EPP i / lub spotkania ministrów EPP.

Zgodnie ze zmianą rozporządzenia UE regulującego status partii europejskich, EPL jest wyłącznie odpowiedzialna za organizację ogólnoeuropejskiej kampanii do wyborów do Parlamentu Europejskiego co pięć lat. Według Traktatu Lizbońskiego, EPP (jak wszystkie partie europejskie) musi przedstawić w ramach kampanii przed wyborami do Parlamentu Europejskiego, kandydata na przewodniczącego Komisji Europejskiej. EPP uczyniła to już przed ratyfikacją Traktatu Lizbońskiego, przedstawiając kandydaturę Jose Manuela Barroso na drugą kadencję w kwietniu 2009.

Premier Polski Donald Tusk podczas Kongresu EPP w Warszawie, 2009

Kanclerz Niemiec Angela Merkel na szczycie EPP w Meise (Belgia)

[edytuj] Europejska Partia Ludowa w instytucjach Europejskich

W skład EPL wchodzą obecnie Przewodniczący trzech głównych instytucji Unii Europejskiej: Przewodniczący Komisji Europejskiej José Manuel Barroso (PSD), Przewodniczący Rady Europejskiej Herman Van Rompuy (CD&V) oraz Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek (PO).

[edytuj] Rada Europejska

W skład EPL wchodzi obecnie 17 z 27 szefów państw i rządów w Radzie Europejskiej.

W jej skład wchodzi również 6 szefów państw i rządów, którzy tradycyjnie nie uczestniczą w szczytach Rady Europejskiej, jako iż nie należy to do ich kompetencji: Bronisław Komorowski (Polska, PO), Christian Wulff (Niemcy, CDU), Pál Schmitt (Węgry, Fidesz), Aníbal Cavaco Silva (Portugalia, PSD), François Fillon (Francja, UMP) i Traian Băsescu (Rumunia, PD-L).

Kongres Europejskiej Partii Ludowej w Warszawie

[edytuj] Komisja Europejska

W kwietniu 2009 r. podczas Kongresu wyborczego EPL w Warszawie przed wyborami do Parlamentu Europejskiego EPL ponownie nominowała – pod warunkiem wygrania przez EPL wyborów – José Manuela Barroso na swojego kandydata na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej. Ponieważ EPL odniosła zdecydowane zwycieęstwo w tych wyborach nominacja Barroso została zatwierdzona przez Radę Europejską a nasępnie został on wybrany bezwzględną większością głosów w Parlamencie Europejskim na drugą kadencję.

W dniu 27 listopada 2009 r. Barroso przedstawił skład Komisji "Barroso II", do której wchodzi 13 (spośród 27) komisarzy będących członkami EPL. W styczniu 2010 Rumiana Żelewa została zastąpiona przez Kristalinę Georgiewą.

José Manuel Barroso: Przewodniczący
Viviane Reding Sprawiedliwość, prawa podstawowe i obywatelstwo
Antonio Tajani (Wiceprzewodniczący EPL) Przemysł i przedsiębiorczość
Michel Barnier (Wiceprzewodniczący EPL) Rynek wewnętrzny i usługi
Dacian Ciolos Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich
John Dalli Zdrowie i polityka konsumencka
Johannes Hahn Polityka regionalna
Connie Hedegaard Działania w dziedzinie klimatu
Kristalina Georgieva Współpraca międzynarodowa, pomoc humanitarna i reagowanie kryzysowe
Janusz Lewandowski Programowanie finansowe i budżet
Günther Oettinger Energia
Andris Piebalgs Rozwój
Algirdas Šemeta Podatki i unia celna, audyt i zwalczanie nadużyć finansowych

[edytuj] Parlament Europejski

Grupa EPL jest największą grupą polityczną w Parlamencie Europejskim. W jej skład wchodzi 265 Europosłów. Kandydaci wybrani z list partii członkowskich EPL w wyborach do Parlamentu Europejskiego zobowiązani są przystąpić do Grupy EPL w Parlamencie Europejskim. Zgodnie ze statutem EPL Przewodniczący Grupy EPL jest ex-officio Wiceprzewodniczącym EPL.

[edytuj] Poza Unią Europejską

Prezydent Gruzji Micheil Saakaszwili oraz była Premier Ukrainy Julia Tymoszenko podczas szczytu EPP

Poprzez członkostwo partii stowarzyszonych w skład EPP wchodzi także 5 szefów państw i rządów z krajów spoza UE: Jadranka Kosor (Chorwacja, HDZ), Recep Tayyip Erdogan (Turcja, AKP), Sali Berisha (Albania, DP), Nikola Gruevski (Macedonia , VMRO-DPMNE) i Micheil Saakaszwili (Gruzja, UNM).

EPP obejmuje także grupy parlamentarne w zgromadzeniach parlamentarnych Rady Europy, pod przewodnictwem Luca Volontè (Włochy, UDC) i OBWE, której przewodniczy Walburga Habsburg Douglas (Szwecja, MOD).

W ostatnich latach EPP rozwinęła stosunki dwustronne z głównymi partiami konserwatywnymi spoza Europy. Z powodu silnego ukierunkowania transatlantyckiego działalności międzynarodowa partii skupiła się szczególnie na Ameryce Północnej. EPP utrzymuje stosunki z International Republican Institute (IRI).

EPP jest europejskim skrzydłem dwóch centroprawicowych organizacji wielostronnych: Międzynarodówki Centrowych Demokratów (CDI) i Międzynarodowej Unii Demokratycznej (IDU). EPL jest również członkiem European Movement International.