Pascal Papé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pascal Papé
Pascal Papé
Data i miejsce urodzenia 5 października 1980
Lyon
Wzrost 196 cm
Masa ciała 115 kg
Rugby union
Pozycja wspieracz
Kariera seniorska[a]
Reprezentacja narodowa[b]
  1. Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 2014-12-14.
  2. Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 2014-12-14.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pascal Papé (ur. 5 października 1980 w Lyonie) – francuski rugbysta, grający na pozycji wspieracza młyna w zespole Stade Français oraz reprezentacji narodowej. Zdobywca srebrnego medalu podczas Pucharu Świata w Rugby 2011.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w lokalnym klubie w Givors, po czym spędził osiem sezonów w Bourgoin. Zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywek w 2001 roku oprócz ligi grając również w Pucharze Heinekena. Po jednosezonowym pobycie w Castres Olympique[2] przeniósł się w roku 2007 do Stade Français, gdzie występuje do tej pory. Z tym klubem dotarł do finału Europejskiego Pucharu Challenge w sezonach 2010/11[3] i 2012/13[4].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W kadrze narodowej zadebiutował w wygranym meczu z Irlandią 14 lutego 2004 roku, dodatkowo zdobywając w nim przyłożenie[5]. Zagrał we wszystkich meczach zwycięskiego dla Francuzów turnieju, okraszonego jeszcze Wielkim Szlemem[6]. W kolejnych kilku edycjach Pucharu Sześciu Narodów grał co najwyżej w dwóch meczach.

W lipcu 2007 poprowadził francuską drużynę w dwóch meczach przeciwko Nowej Zelandii. Drugi z nich jest jest najwyższą w historii porażką Les Bleus[7]. Nie zyskał jednak uznania u ówczesnego selekcjonera, Bernarda Laporte'a, i nie został powołany na Puchar Świata w Rugby 2007.

W Pucharze Sześciu Narodów 2011 zagrał tylko w jednym meczu, wchodząc z ławki rezerwowych. Został jednak zgłoszony do składu na Puchar Świata w Rugby 2011[8], gdzie wziął udział we wszystkich siedmiu meczach zakończonej zdobyciem srebrnego medalu kampanii[9]. W Pucharze Sześciu Narodów 2012 we wszystkich pięciu spotkaniach wybiegł na boisko w podstawowym składzie. Ponownie został kapitanem kadry w remisowej serii pojedynków w Argentynie[10], a następnie w zwycięskich trzech listopadowych meczach we Francji, po czym pozostał w tej roli na Puchar Sześciu Narodów 2013, mimo iż do składu powrócił Thierry Dusautoir[11], z turnieju po pierwszym meczu wyeliminowała go jednak kontuzja[12]. Do składu powrócił na trzy listopadowe spotkania, zaś opaskę kapitana po raz kolejny nosił w Pucharze Sześciu Narodów 2014[13].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Le fiche de PASCAL PAPÉ (fr.). lequipe.fr. [dostęp 2011-11-16].
  2. Le CO voit plus haut (fr.). rugbyrama.fr. [dostęp 2014-12-14].
  3. Quins clinch Amlin title (ang.). ercrugby.com. [dostęp 2011-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-06)].
  4. Fourth title for Leinster (ang.). ercrugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-12-14].
  5. French run free at an Ireland short of options (ang.). guardian.co.uk. [dostęp 2011-11-16].
  6. France 24-21 England (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2011-11-16].
  7. New Zealand beats France by a record score in rugby (ang.). nytimes.com. [dostęp 2011-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-07)].
  8. Marconnet misses out on France RWC squad (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2011-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-04)].
  9. France prove themselves worthy finalists (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2011-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-02)].
  10. France name nine new players in tour squad (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-01-12].
  11. Pape to stay as French captain (ang.). france24.com. [dostęp 2013-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-13)].
  12. Papé: “J’ai de bonnes sensations” (fr.). ledauphine.com. [dostęp 2014-12-14].
  13. Thierry Dusautoir to miss France's Six Nations campaign through injury (ang.). theguardian.com. [dostęp 2014-12-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]