Pascal Papé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pascal Papé
Pascal Papé
Data i miejsce urodzenia 5 października 1980 r.
Lyon, Francja
Wzrost 196 cm
Masa ciała 115 kg
Rugby union
Pozycja wspieracz młyna
Kariera seniorska[a]
Reprezentacja narodowa[b]
  1. Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 12 stycznia 2013 r.
  2. Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 23 listopada 2013 r.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pascal Papé (ur. 5 października 1980 r. w Lyonie we Francji) – francuski rugbysta, grający na pozycji wspieracza młyna w zespole Stade Français oraz reprezentacji narodowej. Zdobywca srebrnego medalu podczas Pucharu Świata w Rugby w 2011.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w lokalnym klubie w Givors, po czym spędził osiem sezonów w Bourgoin. Zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywek w 2001 r. oprócz ligi grając również w Pucharze Heinekena. Po jednosezonowym pobycie w Castres Olympique przeniósł się w 2007 r. do Stade Français, gdzie występuje do tej pory. Z tym klubem zagrał w finale Europejskiego Pucharu Challenge 2010/11[2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W kadrze narodowej zadebiutował w wygranym meczu z Irlandią 14 lutego 2004, zdobywając w nim swoje pierwsze w kadrze przyłożenie[3]. Zagrał we wszystkich meczach zwycięskiego dla Francuzów turnieju, okraszonego jeszcze Wielkim Szlemem[4]. W kolejnych edycjach Pucharu Sześciu Narodów grał co najwyżej w dwóch meczach.

W lipcu 2007 poprowadził francuską drużynę w dwóch meczach przeciwko Nowej Zelandii[5]. Drugi z nich jest jest najwyższą w historii porażką Les Bleus[6]. Nie zyskał jednak uznania u ówczesnego selekcjonera, Bernarda Laporte'a, i nie został powołany na Puchar Świata w Rugby 2007.

W Pucharze Sześciu Narodów 2011 zagrał tylko w jednym meczu, wchodząc z ławki rezerwowych. Został jednak zgłoszony do składu na Puchar Świata w Rugby 2011[7], gdzie wziął udział we wszystkich siedmiu meczach zakończonej zdobyciem srebrnego medalu kampanii[8]. W Pucharze Sześciu Narodów 2012 we wszystkich pięciu spotkaniach wybiegł na boisko w podstawowym składzie. Ponownie został kapitanem kadry w remisowej serii pojedynków w Argentynie[9], a następnie w zwycięskich trzech listopadowych meczach we Francji, po czym pozostał w tej roli na Puchar Sześciu Narodów 2013, mimo iż do składu powrócił Thierry Dusautoir[10].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Le fiche de PASCAL PAPÉ (fr.). lequipe.fr. [dostęp 2011-11-16].
  2. Quins clinch Amlin title (ang.). ercrugby.com. [dostęp 2011-11-15].
  3. French run free at an Ireland short of options (ang.). guardian.co.uk. [dostęp 2011-11-16].
  4. France 24-21 England (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2011-11-16].
  5. Papé, l’homme blessé (fr.). sports.fr. [dostęp 2011-11-16].
  6. New Zealand beats France by a record score in rugby (ang.). nytimes.com. [dostęp 2011-11-16].
  7. Marconnet misses out on France RWC squad (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2011-11-16].
  8. France prove themselves worthy finalists (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2011-11-16].
  9. France name nine new players in tour squad (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-01-12].
  10. Pape to stay as French captain (ang.). france24.com. [dostęp 2013-01-12]. [zarchiwizowane z adresu 2013-01-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]