Paul Sacher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Paul Sacher (ur. 28 kwietnia 1906, zm. 26 maja 1999) – szwajcarski dyrygent i mecenas.

Dyrygowania uczył się u Felixa Weingartnera. W 1926 założył zespół Basler Kammerorchester, która działał do 1987 roku. W 1941 założył Collegium Musicum Zürich, które działało do 1992 roku. Od początku zamawiał u kompozytorów nowe utwory. Początkowo w kręgu muzyków szwajcarskich, jak Frank Martin, a potem u kompozytorów o międzynarodowej renomie. Mógł sobie na to pozwolić, gdyż dzięki małżeństwu z dziedziczką firmy farmaceutycznej Hoffmann–La Roche dysponował fortuną, która pozwoliła mu zostać jednym z najważniejszych mecenasów muzyki w XX wieku. Zamawiał więc utwory u najsłynniejszych kompozytorów, m.in. u Igora Strawinskiego, Béli Bartóka, Bohuslava Martinů, Arthura Honeggera, Paula Hindemitha, Witolda Lutosławskiego, Richarda Straussa i innych. W 1990 został ogłoszony trzecim najbogatszym człowiekiem na ziemi. W momencie śmierci był w wielu miejscach wymieniany jako najbogatszy człowiek w Europie.

W 1997 otrzymał doktorat honoris causa Akademii Muzycznej w Krakowie.

Utwory skomponowane na zamówienie Sachera[edytuj | edytuj kod]

  • Igor Stravinsky – Concerto in D
  • Béla Bartók – Divertimento na smyczki, Sonata na dwa fortepiany i perkusję, VI Kwartet smyczkowy, Muzyka na instrumenty strunowe, perkusję i czelestę
  • Richard Strauss – Metamorfozy
  • Bohuslav Martinů – m.in. Koncert podwójny, Concerto da camera
  • Arthur Honegger – im. II i IV Symfonia (Deliciae Basilienses)
  • Frank Martin – m.in. Petite Symphonie Concertante
  • Witold Lutosławski – Koncert podwójny, Chain 2 (dla Anne-Sophie Mutter)

Kolekcja autografów kompozycji, które zamawiał Paul Sacher stała się fundamentem zbiorów, poszerzanych o zakupy rękopisów ze spućcizny różnych kompozytorów. Zasadniczym momentem był zakup spuścizny Igora Strawińskiego w 1983 roku, a potem Antona Weberna. W efekcie powstała fundacja dysponująca ogromną ilość bezcennych rękopisów i dokumentów najważniejszych kompozytorów XX wieku. Są w niej rękopisy także Witolda Lutosławskiego.

"eSACHERe"[edytuj | edytuj kod]

Z okazji 70. urodzin Paula Sachera, Mścisław Rostropowicz poprosił 12 zaprzyjaźnionych kompozytorów o napisanie okolicznościowego utworu na wiolonczelę solo. Jako tematu mieli użyć w swoich utworach dźwięków biorących się z nazwiska jubilata (eS, A, C, H, E, Re). Część utworów wykonana została w Zurychu 2 maja 1976.

Kompozytor Utwór
Conrad Beck Für Paul Sacher : Drei Epigramme für Violoncello solo
Luciano Berio Les Mots sont allés
Pierre Boulez Messagesquisse, pour 7 violoncelles
Benjamin Britten Tema "Sacher"
Henri Dutilleux Trois Strophes sur le nom de Sacher
Wolfgang Fortner Zum Spielen für den 70. Geburtstag : Thema und Variationen für Violoncello Solo
Alberto Ginastera Puneña n° 2, op. 45
Cristóbal Halffter Variationen über das Thema eSACHERe
Hans Werner Henze Capriccio per Paul Sacher
Heinz Holliger Chaconne, für Violoncello Solo
Klaus Huber Transpositio ad infinitum
Witold Lutosławski Sacher-Variationen

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]