Paznokieć
Paznokieć (łac. unguis) – rogowa osłona ostatniego członu palca naczelnych. Paznokieć pełni funkcje ochronne – przed szkodliwym działaniem czynników mechanicznych – i obronne.
Paznokieć jest jednym z wytworów naskórka, a jego głównym budulcem jest keratyna.
Budowa [edytuj]
Zbudowany jest z blaszki grzbietowej i blaszki podeszwowej. Blaszka grzbietowa składa się z korzenia paznokcia, który jest zagłębiony w skórze, i właściwego paznokcia, wyrastającego na zewnątrz. Nasadę paznokcia od powierzchni zewnętrznej palca otacza wał paznokcia. Paznokcie tworzone są w macierzy.
Odpowiedniki [edytuj]
Paznokcie są tworami homologicznymi do pazurów, które występują m.in. u drapieżnych kręgowców lądowych oraz kopyt, występujących u ssaków kopytnych. Paznokieć różni się od pazura przede wszystkim zanikiem blaszki podeszwowej i słabszym rozwojem blaszki grzbietowej.