Obgryzanie paznokci
| Inne specyficzne zaburzenia zachowania i emocji rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym | |||
|
|||
Obgryzanie paznokci (onychofagia) – szkodliwy nawyk polegający na notorycznym gryzieniu paznokci podczas stresu, głodu lub nudy[1]. Nawyk obejmuje najczęściej równomiernie wszystkie palce, bez faworyzacji jakiegoś z nich[2]. Efektem obgryzania jest skrócenie płytki paznokciowej (Micronychia), analogiczne jak w twardzinie czy zespole Klippla-Trénaunaya[3].
Według statystyk, notoryczne obgryzanie paznokci dotyczy od 28-33% dzieci w wieku 7-10 lat i 45% nastolatków[2].
Spis treści |
Przyczyny [edytuj]
Nieznane są dokładnie przyczyny takiego zachowania[4] – może ono być spowodowane zaburzeniami osobowości, stresem, niekontrolowaniem emocji[1], problemami neurologicznymi, zażywaniem narkotyków czy być uwarunkowane genetycznie[4][5].
Według teorii Zygmunta Freuda jest to jeden z symptomów fazy oralnej[6].
Badania nie wykazały zależności pomiędzy paleniem papierosów oraz stresem a tym nawykiem, u dzieci bliskie kontakty z rodzicami zmniejszają ryzyko tego zachowania[7].
Wpływ na zdrowie [edytuj]
Obgryzanie paznokci wpływa negatywnie na stan zdrowia, a zmiana wyglądu i deformacje paznokci to tylko jeden z wielu aspektów[2]. Osoby gryzące paznokcie rozumieją, że takie zachowanie nie jest akceptowane przez innych, co może mieć negatywny wpływ na ich stan psychiczny[8].
Zaburzona zostaje bariera odpornościowa, którą normalnie jest ciągła skóra z przydatkami. W konsekwencji, zwiększone jest ryzyko zakażeń bakteryjnych oraz grzybiczych[9]. Zaburzenie ciągłości objawia się także drobnymi krwawieniami[8].
Wkładanie palców do jamy ustnej sprzyja też infekcjom w tamtym rejonie, takim jak opryszczka czy zapalenie dziąseł [4]. Dzieci z nawykiem obgryzania paznokci częściej są nosicielami enterobakterii[10].
Rosyjscy naukowcy, którzy przebadali dzieci z regionu Uralu, zauważyli dodatnią korelację pomiędzy notorycznym obgryzaniem paznokci a niższą inteligencją. Przyczyna może tkwić w potencjalnie toksycznych substancjach obecnych na paznokciach (ze starych farb, itp.) lub z faktu, że te same osoby biorą do ust także inne, bardziej niebezpieczne przedmioty (np. długopisy z tuszem)[11].
Leczenie [edytuj]
Nawyk notorycznego obgryzania paznokci można próbować leczyć. Kuracja farmakologiczna polega na podawaniu leków przeciwdepresyjnych, lub małych dawek leków przeciwpsychotycznych[4].
Można również stosować inne metody, jak nakładanie na paznokcie źle smakujących substancji (skuteczny jest sok z aloesu), ale według ekspertów terapia zachowawcza jest mniej skuteczna od farmakologicznej[4].
Można również upominać, jednak sukces uzależniony jest głównie od chęci samego zainteresowanego[5].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Janet Martin: Nail Biting: Causes And Consequences (ang.). selfgrowth.com. [dostęp 2011-02-26].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Leung AK., Robson WL. Nailbiting.. „Clinical pediatrics”. 12 (29), s. 690–2, grudzień 1990. PMID 2276242.
- ↑ Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych. Franciszek Kokot, wydawnictwo PZWL. ISBN 83-200-3067-6. Wydanie II (dodruk). Warszawa 2005. s. 543
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Habit disorders: How to prevent and treat nail biting
- ↑ 5,0 5,1 Tanaka OM., Vitral RW., Tanaka GY., Guerrero AP., Camargo ES. Nailbiting, or onychophagia: a special habit.. „American journal of orthodontics and dentofacial orthopedics : official publication of the American Association of Orthodontists, its constituent societies, and the American Board of Orthodontics”. 2 (134), s. 305–8, sierpień 2008. doi:10.1016/j.ajodo.2006.06.023. PMID 18675214.
- ↑ Nail Biting Causes
- ↑ Is stress higer in nail bitter
- ↑ 8,0 8,1 Nail Biting Negative Effects
- ↑ Nail Biting & Fungal Infections
- ↑ Baydaş B., Uslu H., Yavuz I., Ceylan I., Dağsuyu IM. Effect of a chronic nail-biting habit on the oral carriage of Enterobacteriaceae.. „Oral microbiology and immunology”. 1 (22), s. 1–4, luty 2007. doi:10.1111/j.1399-302X.2007.00291.x. PMID 17241163.
- ↑ Nail biting may be Damaging 'IQ'
