Pelamida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pelamida
Sarda sarda[1]
(Bloch, 1793)
Pelamida
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd makrelowce
Rodzina makrelowate
Podrodzina Scombrinae
Plemię Sardini
Rodzaj Sarda
Gatunek pelamida
Synonimy
  • Palamita sarda (Bloch, 1793)
  • Pelamis sarda (Bloch, 1793)
  • Pelamys sarda (Bloch, 1793)
  • Sarda mediterranea (Bloch & Schneider, 1801)
  • Sarda pelamis (Brünnich, 1768)
  • Scomber mediterraneus (Bloch & Schneider, 1801)
  • Scomber palamitus (Rafinesque, 1810)
  • Scomber ponticus (Pallas, 1814)
  • Scomber sarda (Bloch, 1793)
  • Thynnus brachypterus (Cuvier, 1829)
  • Thynnus sardus (Bloch, 1793)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pelamida (Sarda sarda) – gatunek ryby z rodziny makrelowatych (Scombridae).

Spis treści

Występowanie [edytuj]

Występuje w tropikalnej i subtropikalnej strefie Atlantyku, także Morzu Śródziemnym i północnej części Morza Czarnego.

Ryba żyjąca przypowierzchonych warstwach wody, wędrowan, żyjąca w stadach.

Opis [edytuj]

Dorasta maksymalnie do 80 cm. Ciało wydłużone, wrzecionowate. Głowa długa, spiczasta, otwór gębowy szeroki. Oczy stosunkowo nieduże, otoczone kostnym pierścieniem. Szczęki długie, uzębienie bardzo silne. Ciało pokryte bardzo drobną łuską. Płetwa grzbietowe podzielona, pierwsza część bardzo długa podparta 21–24 twardymi promieniami, w przedniej część spiczasta, druga krótka podparta 12–16 miękkimi promieniami. Za płetwą 7–10 dodatkowych małych płetewek. Płetwa odbytowa podparta 11–15 miękkimi promieniami, a za nią 6–8 małych płetewek. Trzon ogonowy wąski z dobrze widocznym kilem wzdłuż linii środkowej. Duża płetwa ogonowa o kształcie półksiężyca.

Ubarwienie: grzbiet jasnoniebieski, brzuch srebrzystobiały. W górnej części boków 7–20 podłużnych, ukośnych ciemnych pasów.

Odżywianie [edytuj]

Odżywia się ryby ławicowe, głównie sardynki i ostroboki.

Rozród [edytuj]

Kulminacja tarła odbywa się w czerwcu, choć w różnych rejonach odbywa się także w innych okresach. Samica składa do 420 000 ziaren ikry, które swobodnie unoszą się w wodzie.

Przypisy

  1. Sarda sarda w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Sarda sarda. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia [edytuj]

  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 136-137. ISBN 83-7129-306-2.
  • Sarda sarda. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 2001-11-30]
  • Sarda sarda (ang.). WoRMS World Register of Marine Species. [dostęp 2010-11-30].