Pentapolis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pentapolis – dosłownie pięć miast. Określenie stosowane w odniesieniu do grupy pięciu wzajemnie ze sobą powiązanych. Najbardziej znane pentapolis tworzyły greckie kolonie położone na terenie Cyrenajki, na północy dzisiejszej Libii. Były to Cyrena, Apollonia, Ptolemaida, Teuchira i Berenice założona na początku VI wiek p.n.e. Nazwa ta obowiązywała powszechnie do połowy VII wieku, czyli do momentu inwazji Arabów.

Inne pentapolis znajdowało się na wybrzeżu Adriatyku na terenie dzisiejszych Włoch i tworzyły je Rimini, Ancona, Fano, Pesaro i Senigallia. Znane były one pod tą nazwą w okresie od V wieku do XI wieku.

Pięć miast pojawia się również w Księdze Mądrości 10,6 i tworzą je Sodoma, Gomora, Soar (Bela), Adma i Seboim.

Pentapolis tworzyli także biblijni Filistyni (Gaza, Ekron, Aszdod, Aszkelon i Gat).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]