Philip Kapleau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philip Kapleau
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1920
New Haven
Data i miejsce śmierci 6 maja 2004
Rochester
Wyznanie Buddysta

Philip Kapleau (ur. 20 sierpnia 1912 w New Haven w stanie Connecticut, USA, zm. 6 maja 2004 w Rochester) – kontrowersyjny (jego prawo do nauczania bywa kwestionowane) amerykański nauczyciel buddyzmu zen w tradycji Sanbō Kyōdan, łączącej szkoły sōtō i rinzai.

Ukończył prawo. Pracował jako reporter sądowy. W 1945 r. był amerykańskim sprawozdawcą z procesów zbrodniarzy hitlerowskich w Norymberdze i japońskich w Tokio. Procesy te wywołały w nim głęboki wstrząs, budząc pytania dotyczące znaczenia życia i śmierci.

Z tego powodu porzucił swój zawód i w wieku 41 lat rozpoczął w Japonii praktykę zen kolejno u trzech wybitnych mistrzów tej dyscypliny. Jego zwolennicy i uczniowie w podawanej biografii twierdzą, że po pięciu latach wysiłków osiągnął oświecenie, a po dalszych ośmiu został wyświęcony na kapłana i uzyskał pozwolenie nauczania. Jest to jednak kwestionowane przez buddyjskie organizacje w Japonii (patrz oświadczenie Misji Buddyjskiej).

W 1966 r. powrócił do USA i tam w Rochester, w stanie New Jork, założył ośrodek zen. Przy ośrodku jest afiliowanych wiele grup w: USA, Kanadzie, Meksyku, Kostaryce, Kolumbii, Hiszpanii, Niemczech, Szwecji i Polsce.

W czasie jego pierwszej wizyty w Polsce w 1975 r. uformowała się grupa osób, która w grudniu 1980 r. uzyskała status prawny jako Związek Buddystów Zen "Sangha", przemianowany następnie na ZBZ "Bodhidharma". Współzałożycielem był znany z mediów psychoterapeuta Wojciech Eichelberger.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Philip Kapleau jest autorem czterech wydanych w Polsce książek: Trzy filary Zen (1965), Koło Śmierci (1972), Zen: świt na zachodzie (1979) i Ochraniać wszelkie życie (1980).

Kontrowersje wokół Philipa Kapleau[edytuj | edytuj kod]