Zazen
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Zazen (jap. 座禅 siedzenie w medytacji?, chin. 坐禅 zuòchán, wiet. tọa thiền) – podstawowa w zen forma medytacji wykonywana w pozycji siedzącej. Głównym elementem zazen jest siedzenie w poprawnej pozycji, oddychanie i brak myślenia o czymkolwiek[1].
Spis treści |
Cel zazen [edytuj]
Celem zazen jest "oświecenie i uwolnienie się od cierpienia" oraz "wyzwolenia się od próżności i chęci zysku"[2]. Praktycznie celem jest osiągnięcie stanu długotrwałęgo skupienia, podczas którego nie myśli się o czymkolwiek. Ważne jest utrzymanie poprawnej pozycji oraz oddychania[1].
Praktyka medytacji prowadzi do rozwinięcia koncentracji, "siły samadhi" (jap. jōriki, chiń. dingli, 定力). Rozwinięcie siły samadhi jest jednym z najważniejszych elementów treningu, gdyż według wierzeń buddyjskich umożliwia pełną realizację, przekroczenie świata doczesnego i duchowego[3].
Pozycje [edytuj]
Przy wykonywaniu zazen można przyjmować następujące pozycje[4]:
- kekkafuza – pełny lotos[5]
- hankafuza – półlotos
- pozycja birmańska / agura
- seiza – właściwy sposób siedzenia (na piętach)
Praktyka siedząca dłuższa niż kilkadziesiąt minut jest trudna do utrzymania, należy zatem co jakiś czas przerywać ją kinhin – odmianą zazen praktykowaną podczas chodzenia[4]. Pozwala to na rozruszenie mięśni i rozciągnięcie nóg po długim okresie siedzenia[1].
Formalne spotkania [edytuj]
Zazen jest praktykowane zbiorowo podczas formalnych spotkań (sesshin lub zazenkai). Spotkania takie mogą trwać od paru dni do wielu tygodni. Zazwyczaj praktykuje się wtedy zazen ok. 10 godzin dziennie, przerywając je na czas posiłku, wykonywanie robót "samu" lub medytacji w ruchu - medytacji w chodzie kinhin. Praktykowanie wspólnie z innymi pozwala na osiągnięcie większego skupienia, daje też możliwość spotkania z rōshim (dokusan)[1].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Arnie Kozak: The Everything Buddhism Book: A complete introduction to the history, traditions, and beliefs of Buddhism, past and present. Wyd. 2. Everything Books, 2011, s. 151-154. ISBN 1440510288. (ang.)
- ↑ Tenshin Reb Anderson. A Ceremony for the Encouragement of Zazen. „Wind Bell”. 31 (2), 1997. San Francisco Zen Center (ang.).
- ↑ Carl Bielefeldt: Dogen's Manuals of Zen Meditation. Berkeley: University of California Press, 1988, s. 183-185. ISBN 9780520068353. (ang.)
- ↑ 4,0 4,1 Mark Nesti: Theology, Ethics and Transcendence in Sports. Jim Parry, Mark Nesti, Nick Watson (red.). Taylor & Francis, 2011, s. 214. ISBN 0415878519. (ang.)
- ↑ Shohaku Okumura: Living By Vow: A Practical Introduction to Eight Essential Zen Chants and Texts. David Ellison (red.). Wisdom Publications, 2012, s. 32. ISBN 1614290105. (ang.)
