Piaskolec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piaskolec
Gonorynchus gonorynchus[1]
(Linnaeus, 1766)
Piaskolec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Nadrząd otwartopęcherzowe
Rząd piaskolcokształtne
Rodzina piaskolcowate
Rodzaj Gonorynchus
Gatunek piaskolec
Synonimy
  • Cyprinus gonorynchus Linnaeus, 1766
  • Gonorhynchus gonorhynchus (Linnaeus, 1766)
  • Gonorhynchus gonorynchus (Linnaeus, 1766)
  • Gonorhynchus gronovii Valenciennes, 1847

Piaskolec[2] (Gonorynchus gonorynchus) – gatunek morskiej ryby piaskolcokształtnej z rodziny piaskolcowatych (Gonorynchidae). Gatunek typowy rodzaju Gonorynchus.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Południowo-zachodnia część Oceanu Indyjskiego i zachodni Ocean Spokojny. Sporadycznie spotykany jest w południowo-wschodnim Atlantyku, w okolicach Wyspy Świętej Heleny[3].

Najczęściej występuje nad piaszczystym dnem wzdłuż linii brzegowej, na głębokościach do 200 m[2][3], zwykle pomiędzy 70 a 160 m[4].

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Ciało smukłe, wydłużone, cylindryczne, pokryte bardzo małą, ktenoidalną łuską. Pysk ostro zakończony, wysunięty. Przed otworem gębowym położony jest pojedynczy wąsik. Płetwa grzbietowa lekko wcięta, przesunięta daleko ku nasadzie ogona. Nasada płetwy brzusznej leży tuż przed, a nasada płetwy odbytowej rozpoczyna się za nasadą płetwy grzbietowej[2]. Pęcherz pławny nie występuje. Ubarwienie grzbietu szaroniebieskie. Boki ciała srebrzyste, zaróżowione u dołu. Przednia część płetwy odbytowej i końcówki płetwy ogonowej pomarańczowe lub różowe[4].

Maksymalna długość ciała nie przekracza 60 cm. Przeciętnie dorasta do 40 cm[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzi nocny tryb życia. W dzień zakopuje się w piasku lub mule. Żywi się dennymi bezkręgowcami[3].

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Gatunek o niewielkim znaczeniu gospodarczym, poławiany w rybołówstwie jako niewielki przyłów we włokach dennych. Mięso ościste i chude, niewielkiej wartości[2]. Sprzedawane świeże[3][4].

Przypisy

  1. Gonorynchus gonorynchus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, s. 53. ISBN 83-215-2103-7.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Gonorynchus gonorynchus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 29 września 2013]
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 P.J.P. Whitehead: Gonorhynchus gonorhyncus (Linnaeus, 1758). W: FAO species identification sheets for fishery purposes. Western Indian Ocean (Fishing area 51 Vol. 2). Rzym: FAO, 1983.