Otwartopęcherzowe
| Otwartopęcherzowe | |
 Synodontis njassae |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Podgromada | nowopłetwe |
| Infragromada | doskonałokostne |
| Nadrząd | otwartopęcherzowe |
| Nazwa systematyczna | |
| Ostariophysi[1] | |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Otwartopęcherzowe (Ostariophysi) – nadrząd ryb promieniopłetwych z infragromady Teleostei. Jest drugim, po kolcopłetwych, pod względem liczby gatunków nadrzędem ryb. Obejmuje ponad 8 tysięcy gatunków dominujących w wodach słodkich całego świata, z czego większość stanowią rodziny karpiowatych, kąsaczowatych, zbrojnikowatych i przylgowatych.
Spis treści |
[edytuj] Systematyka
Wśród ryb otwartopęcherzowych wyróżniono następujące rzędy:
- Characiformes – kąsaczokształtne
- Cypriniformes – karpiokształtne
- Gonorynchiformes – piaskolcokształtne
- Gymnotiformes – strętwokształtne
- Siluriformes – sumokształtne
[edytuj] Cechy charakterystyczne
Do otwartopęcherzowych należą gatunki znacznie różniące się między sobą. Większość z nich łączy jednak obecność tzw. aparatu Webera - kostnej struktury, powstałej z pierwszych kilku kręgów. Służy ona do przenoszenia dźwięków odbieranych i wzmacnianych przez pęcherz pławny do ucha środkowego za pomocą przekształconych żeber. Dzięki aparatowi Webera ryby otwartopęcherzowe mają dobry słuch i mogą porozumiewać się za pomocą sygnałów dźwiękowych. Ryby te posiadają też zdolność wykrywania tzw. substancji alarmowych (tlenek hipoksantyny) wytwarzanych przez drapieżniki lub zaatakowane ofiary. Substancje te wywołują reakcje alarmowe u ryby atakowanej lub wykrywającej substancję alarmową. Otwartopęcherzowe pozbawione są uzębienia w szczękach: pokarm rozdrabniają za pomocą zębów gardłowych umieszczonych w gardzieli. W większości pysk jest typu dolnego w postaci wysuwalnego ryjka, przystosowanego do zbierania organizmów bentosowych. U karpiokształtnych pysk jest otoczony przez jedną lub dwie pary wąsików czuciowych, które służą do wykrywania pokarmu w podłożu. Natomiast sumokształtne mają spłaszczoną głowę z szerokim pyskiem okolonymi kilkoma parami wąsików czuciowych. Część przedstawicieli tegoż rzędu ma nagie ciało, inni mają skórę pokrytą twardym pancerzem, a ich otwór gębowy stanowi rodzaj przyssawki. U niektórych sumokształtnych w płetwach piersiowych i grzbietowych tkwią ostre kolce u niektórych gatunków połączone z gruczołami jadowymi. Piskolcokształtne mają wydłużone, spłaszczone bocznie, opływowe ciało, kąsaczokształtne mają natomiast zazwyczaj małe rozmiary i jaskrawe ubarwienie. Jej przedstawiciele mają ostre, osadzone w szczękach zęby. Strętwokształtne znacznie różnią się wyglądem od innych otwartopęcherzowych: ich ciało jest wydłużone, pozbawione płetw brzusznych, u niektórych gatunków także płetw grzbietowych i ogonowych. Mocno umięśniona jest natomiast długa, ciągła płetwa odbytowa, która stanowi główną siłę napędową organizmu. Część strętwokształtnych ponadto posiada narządy wytwarzające krótkie impulsy silnego napięcia.
Przypisy
- ↑ Ostariophysi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Dimitrij Strelnikoff: Wielka encyklopedia zwierząt, tom 23, str. 7 - 9. Oxford Educational. ISBN 978-83-7425-923-1.
- Ryby : encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9.
