Plac Bankowy w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
plac
Bankowy
Śródmieście
Pałac Komisji Rządowej Przychodu i Skarbu na placu Bankowym
Pałac Komisji Rządowej Przychodu i Skarbu na placu Bankowym
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
plac Bankowy
plac Bankowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Bankowy
plac Bankowy
Ziemia 52°14′35,0880″N 21°00′08,5234″E/52,243080 21,002368Na mapach: 52°14′35,0880″N 21°00′08,5234″E/52,243080 21,002368
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Budynek Banku Polskiego i Giełdy, proj. Antonio Corazzi, Jakub Gay, bud. 1825-28, róg pl. Bankowego i ul. Elektoralnej

Plac Bankowy – plac w Śródmieściu Warszawy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał w 1825 za czasów Królestwa Polskiego, jako plac reprezentacyjny, przy którym mieściły się budynki ważnych instytucji tego państwa. Obecnie plac Bankowy zaczyna się przy skrzyżowaniu alei „Solidarności”, ulicy Marszałkowskiej i gen. Andersa, natomiast kończy się przy wlocie ulic Senatorskiej i Elektoralnej.

Na placu Bankowym, przy ul. Elektoralnej stoi zaokrąglony budynek dawnej Giełdy i Banku Polskiego. Autorem projektu był Antonio Corazzi. Budynek powstał w 1828 r. po 3-letniej budowie. W 1830 r. na fasadzie obiektu zainstalowano zegar oraz termograf, pokazujący temperaturę powietrza.

Przed II wojną światową w obecnej zachodniej części placu Bankowego istniała osobna ulica Rymarska, przy której mieścił się Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Pałac powstał w latach 1650-1654 i pierwszym właścicielem obiektu był Jan Leszczyński. W 1825 r. Antonio Corazzi gruntownie przebudował i zmodernizował budynek. W 1830 r. pracował tu Juliusz Słowacki jako aplikant. Obecnie mieści się tu ratusz m. st. Warszawy, znajdują się tu również biura Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego (siedziba wojewody mazowieckiego).

Między Bankiem Polskim, a Pałacem Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu stoi jeszcze dawny Pałac Ministra Skarbu również przebudowany w owym czasie przez Antonia Corazziego. Obecnie przed Pałacem stoi pomnik Juliusza Słowackiego dłuta Edwarda Wittiga.

W czasie PRL-u, w latach 1951-1989 stał tu pomnik Feliksa Dzierżyńskiego, a plac nosił jego imię.

W 1863 roku w czasie powstania styczniowego Rosjanie przeprowadzili na tym placu egzekucję Józefata Kosińskiego[1].

W pobliżu placu znajduje się stacja metra Ratusz Arsenał.

W 1993 na placu odsłonieto pomnik Stefana Starzyńskiego.

Przypisy

  1. S. Kieniewicz, Warszawa w powstaniu styczniowym, Warszawa 1983, s. 185.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]