Blue Tower Plaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błękitny Wieżowiec (Blue Tower)
Błękitny Wieżowiec.
Błękitny Wieżowiec.
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Plac Bankowy 2 - Śródmieście
Architekt Jerzy Czyż, Andrzej Skopiński, Jan Furman, Lech Robaczyński, Marzena Leszczyńska
Inwestor Urząd m.st. Warszawy
Wysokość całkowita 120 m
Wysokość do dachu 100 m
Kondygnacje 27
Powierzchnia użytkowa 23 545 m²
Rozpoczęcie budowy 1976
Ukończenie budowy 1991
Kolejni właściciele First Property plc
Obecny właściciel {{{właściciel}}}
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Błękitny Wieżowiec (Blue Tower)
Błękitny Wieżowiec (Blue Tower)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Błękitny Wieżowiec (Blue Tower)
Błękitny Wieżowiec (Blue Tower)
Ziemia 52°14′38″N 21°00′09″E/52,243889 21,002500Na mapach: 52°14′38″N 21°00′09″E/52,243889 21,002500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Błękitny Wieżowiec (oficjalna nazwa Blue Tower Plaza, znany też jako Srebrny Wieżowiec, a dawniej Złocisty lub Złoty Wieżowiec) – budynek znajdujący się przy placu Bankowym 2 w Warszawie.

Budynek znajduje się w miejscu zajmowanym przed II wojną światową przez warszawską Wielką Synagogę, wysadzoną w powietrze przez Niemców w 16 maja 1943, co upamiętnia tablica MSI umieszczona od strony ulicy Tłomackie.

Wstępne koncepcje budowy wieżowca wysuwane były już w latach 50., jednak ostatecznie budowa rozpoczęła się w 1976[1]. Zawieszono ją tuż po wybudowaniu głównej bryły. Nieużywana konstrukcja nazywana była wtedy często Złocistym Wieżowcem, ze względu na ówczesny kolor elewacji.

Prace wznowiono pod koniec lat 80., a zakończono w 1991[1]. Projekt został zmodyfikowany przez jugosłowiańską firmę. Miedzianą w kolorze elewację zastąpiono niebarwioną refleksyjną, która w pogodne dni odbija błękit nieba (stąd obecna nazwa). Była to pierwsza elewacja wykonana ze szkła refleksyjnego typu float w Warszawie[2].

Wieżowiec liczy 120 metrów wysokości (z masztami anten) i 27 kondygnacji naziemnych.

Przed budynkiem (od strony placu Bankowego) w 1993 odsłonięto pomnik Stefana Starzyńskiego.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1989-2001. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2002, s. 153. ISBN 83-908950-5-6.
  2. Marta Leśniewska: Architektura w Warszawie. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 159. ISBN 83-908950-8-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]