Śródmieście

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy urbanistyki. Zobacz też: Śródmieście.

Śródmieście – centralna część miasta, skupiająca funkcje administracyjne, handlowe, usługowe.

Definicja Edwardsa i Kloppera: Śródmieście to obszar zatrudnienia, gdzie koncentracja funkcji i aktywności centralnych jest najwyraźniej widoczna i gdzie wewnętrzny ruch w mieście wykazuje największą intensywność. Śródmieście określa się też jako teren położony w środku ciężkości układu komunikacyjnego miasta, na którym znajdują się ogólnomiejskie zespoły usługowe.

Sposoby określania zasięgu strefy śródmiejskiej[edytuj | edytuj kod]

W większości miast Polski określając obszar strefy śródmiejskiej bierze się pod uwagę:

  • występowanie większych cieków wodnych (np. w Krakowie przyjęto, że w części południowej granice śródmieścia wyznaczone są biegiem Wisły);
  • występowanie znacznych wyniosłości lub skarp;
  • układ komunikacyjny drogowy lub kolejowy (np. w Warszawie, Rzeszowie czy Kielcach obszar śródmieścia określa się wyłącznie przy pomocy elementów układu komunikacyjnego w większości projektowanego. W Krakowie jest to druga obwodnica.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juchnowicz Stanisław, Śródmieścia miast polskich : studia nad ukształtowaniem i rozwojem centrów, Wrocław ; Kraków [etc.] : Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1971.