Polatucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gatunku. Zobacz też: polatuchy – plemię zwierząt z rodziny wiewiórkowatych.
Polatucha
Pteromys volans[1]
(Linnaeus, 1758)
Polatucha
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina wiewiórkowate
Podrodzina wiewiórki
Plemię polatuchy
Rodzaj Pteromys
Gatunek polatucha
podgatunki
  • Pteromys v. volans[2]
  • Pteromys v. athene[2]
  • Pteromys v. buechneri[2]
  • Pteromys v. orii[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło polatucha w Wikisłowniku

Polatucha[4], wiewiórka latająca (Pteromys volans) - wiewiórka należąca do plemienia polatuch (Pteromyini). Dzięki błonom lotnym potrafi skakać nawet na odległość niemal 50 metrów[5]. To jedyna europejska latająca wiewiórka.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Występuje w lasach mieszanych od południowej Finlandii na zachodzie po północną Japonię na wschodzie. Jeszcze w XIX w. występowała również w Polsce (Puszcza Białowieska)[6][7].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała:

  • głowa i ogon do 20 cm długości
  • ogon do 12 cm

Ma gęstą sierść, puszysty ogon, ubarwienie sierści jasnoszare, spód ciała biały. Polatucha ma rozciągający się po bokach ciała między przednimi i tylnymi kończynami fałd skórny, który ułatwia wykonywanie dalekich skoków między odległymi drzewami. W latach 2003–2005 japońscy naukowcy dokonali pomiarów lotów wykonywanych przez osobniki z podgatunku Pteromys v. orii z populacji na wyspie Hokkaido. Maksymalna długość lotu ślizgowego mierzona w poziomie wyniosła 49,4 m, przy różnica wysokości między punktem skoku i lądowania 18,6 m. Większość lotów odbywało się jednak na dystans 10–20 m[5].

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Pora godowa zaczyna się w kwietniu a, kończy w listopadzie. Ciąża trwa 5-6 tygodni. W ciągu roku polatucha ma 1-2 mioty, a w każdym z miotów może być około 4 młodych. Rodzą się nagie i ślepe. Po miesiącu życia otwierają oczy, a po dwóch miesiącach życia stają się samodzielne[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pteromys volans w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Pteromys volans. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 maja 2012]
  3. Pteromys volans. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  5. 5,0 5,1 Yushin Asari, Hisashi Yanagawa,. Gliding ability of the Siberian flying squirrel Pteromys volans orii. „Mammal Study”. 32 (4). s. 151–154. doi:10.3106/1348-6160 (ang.). 
  6. BIAŁOWIESKI PARK NARODOWY. Koło PTTK nr. 24 "Młodzi Silni Weseli".. [dostęp 2012-06-07].
  7. Latające wiewiórki. „Puszczyk”. 4, 2002. Białowieski Park Narodowy (pol.). 
  8. Helga Hofmann: SSAKI. Warszawa: Muza, 1998, s. 245, seria: Encyklopedia kieszonkowa.