Polilaktyd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polilaktyd
wzór szkieletowy racemicznego polilaktydu
wzór szkieletowy racemicznego polilaktydu
Ogólne informacje
Monomery laktyd
Struktura meru -[-CH(CH3)C(O)O-]-
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Izomery PLA

Polilaktyd (poli(kwas mlekowy), PLA z ang. polylactic acid, polylactide) - polimer należący do grupy poliestrów alifatycznych. Jest on w pełni biodegradowalny. Otrzymuje się z odnawialnych surowców naturalnych takich jak np: mączka kukurydziana.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

PLA otrzymuje się w wyniku polimeryzacji z otwarciem pierścienia laktydu:

Synteza polilaktydu

lub poprzez polikondensację kwasu mlekowego:

PLA from lactic acid & lactide.png

Polilaktyd, zależnie od zastosowanych do jego polimeryzacji katalizatorów, może być izotaktyczny lub ataktyczny. Przy syntezie z laktydu pochodzącego ze źródeł naturalnych, możliwe jest otrzymanie tylko poli-L-laktydu (izotaktycznego z merami o konfiguracji absolutnej "L") oraz poli-DL-laktydu (ataktycznego). Poli-L-laktyd (PLLA) ma stopień krystaliczności rzędu 35% i wykazuje typowe własności mechaniczne sztywnego tworzywa termoplastycznego, ma też długi czas biodegradacji (do 2 lat). Poli-DL-laktyd (PDLLA) ma własności mechaniczne podobne do kauczuku i znacznie krótszy czas biodegradacji. Zmieniając stopień taktyczności polilaktydu można uzyskiwać materiały o własnościach pośrednich.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Polilaktyd jest używany głównie dla celów biomedycznych, m.in. do produkcji implantów dentystycznych i resorbowalnych nici chirurgicznych. Istnieją plany stosowania polilaktydu jako zamiennika dla poliolefin i innych polimerów pochodzących z surowców nieodnawialnych. Z polilaktydu produkuje się też butelki i naczynia jednorazowe, które rozkładają się w ciągu 75-80 dni. Barierą dla zastosowań masowych jest jednak koszt produkcji i przetwarzania tego polimeru.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]