Polskie Radio Baranowicze
| Polskie Radio Baranowicze | |
 2011 rok |
|
| Państwo |  Polska |
| Założono | 1 lipca 1938 |
| Zlikwidowano | 16 września 1939 |
| Inne nazwy | • Rozgłośnia Baranowicka Polskiego Radia
• Radio Baranowicze |
| Właściciel | Skarb Państwa |
| Prezes | Zbigniew Cis-Bankiewicz |
| Format stacji | radio informacyjno-muzyczne |
| Częstotliwości w miastach |
Baranowicze 520 kHz |
Polskie Radio Baranowicze – regionalna rozgłośnia Polskiego Radia w Baranowiczach, działająca w latach 1938–1939.
Siedziba rozgłośni znajdowała się na przedmieściach Baranowicz, przy ul. Narutowicza 72. Budowę nadajnika i biura rozpoczęto w lipcu 1937 i ukończono na wiosnę następnego roku. Wzniesione zostały dwa maszty radiowe o wysokości 141 metrów oraz dwa studia radiowe. Radio zostało uruchomione 1 lipca 1938 (regularny program był dostępny od 30 października) i nadawało na częstotliwości 520 kHz, a sygnał był dostępny w promieniu 120 km od nadajnika, co pozwalało na pokrycie większości województwa nowogródzkiego i północnej części poleskiego.
Jedynym dyrektorem w historii rozgłośni baranowickiej był Zbigniew Cis-Bankiewicz, pracujący także jako spiker. Spikerami stacji byli także Maryla Konzalówna i Stefan Sojecki, a technikami inż. Jerzy Foltański, inż. Roman Rogiński, inż. Borys Niewiadomski, inż. Teofil Terlecki i inż. Adam Twaróg.
W czasie kampanii wrześniowej rozgłośnia została zbombardowana przez Luftwaffe w dniach 14–16 września, 17 września do Baranowicz wkroczyła Armia Czerwona.
Po wojnie, na wniosek władz PRL, nadajnik radiowy z Baranowicz został przekazany Polsce i przeniesiony do Radiostacji Centralnej w Raszynie[1].
Obecnie budynki biurowe są wykorzystywane przez telewizję białoruską.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
