Popocatépetl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Popocatépetl
Północna strona Popocatépetl widziana z Paso de Cortés
Północna strona Popocatépetl widziana z Paso de Cortés
Państwo  Meksyk
Pasmo Kordyliera Wulkaniczna

(Kordyliery Południowe)

Wysokość 5452 m n.p.m.
Wybitność 3020 m
Pierwsze wejście plemię Tecuanipas
Położenie na mapie Meksyku
Mapa lokalizacyjna Meksyku
Popocatépetl
Popocatépetl
Ziemia 19°01′N 98°37′W/19,016667 -98,616667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Popocatépetl,Volcán Popocatépetl (znany też jako El Popo lub Don Goyo) – czynny stratowulkan w Meksyku, na Wyżynie Meksykańskiej, w Kordylierze Wulkanicznej[1].. Znajduje się około 70 km na południowy wschód od miasta Meksyk. Jest drugim pod względem wysokości szczytem Meksyku po Pico de Orizaba (5610 m n.p.m.). Nazwa Popocatépetl wywodzi się z języka Azteków i oznacza "dymiącą górę", co odnosi się do gęstych chmur dymu wydobywających się z krateru przed erupcjami i w czasie wzmożonej aktywności.

Popocatépetl powstał w trzeciorzędzie. W jego kraterze o średnicy około 600 metrów znajdują się złoża siarki. Wulkan wznosi się powyżej granicy wiecznego śniegu, która przebiega na wysokości 4300 m n.p.m., lecz ze względu na działalność wulkaniczną i towarzyszącemu jej wydzielaniu się ciepła nie powstały tam lodowce. Na stokach wulkanu występuje piętrowość roślinna. Znajdują się tam lasy dębowe, sosnowe, a także jodłowe i daglezjowe. Wraz ze wzrostem wysokości przechodzą one w łąki wysokogórskie.

Popocatépetl od północnej strony jest połączony z wulkanem Iztaccíhuatl wysoką przełęczą zwaną Paso de Cortés. W przeciwieństwie do Popocatépetl na Iztaccíhuatl można się wspinać, jednakże jest to bardzo niebezpieczne.

Oba wulkany znajdują się na terenie, założonego w 1935, Parku Narodowego Iztaccíhuatl-Popocatépetl (hiszp. Parque Nacional Iztaccíhuatl-Popocatépetl) o powierzchni 257 km². W faunie tego parku dominują gatunki takich ptaków jak: drozdy, sikory, zięby oraz strzyżyki. Ponadto występują tam drobne gryzonie.

Aktywność wulkanu[edytuj | edytuj kod]

Od 1347 zanotowano 19 erupcji. W 1947 rozpoczął się okres stałej, wzmożonej aktywności wulkanu. 21 grudnia 1994 roku Popo wyrzucił z krateru gazy i popioły, które zostały przeniesione przez wiatry na odległość 25 km. W 2000 roku dziesiątki tysięcy mieszkańców miejscowości znajdujących się najbliżej wulkanu zostało ewakuowanych na skutek ostrzeżeń naukowców o zbliżającej się erupcji. 2 dni po ewakuacji nastąpił największy w dziejach wybuch tego wulkanu, którego maksimum przypadło na 22 listopada 2003 roku[1].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Na zboczach wulkanu znajdują się XVI-wieczne klasztory, które w 1994 zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Pierwszym Europejczykiem, który (w 1519) dotarł na szczyt wulkanu był kapitan Diego de Ordas, uczestnik wyprawy Hernána Cortésa.

Według azteckiej mitologii Popocatépetl i Iztaccíhuatl byli niegdyś ludźmi – zakochanymi w sobie wojownikiem i księżniczką. Iztaccíhuatl zmarła po dojściu do niej nieprawdziwej wieści, jakoby jej ukochany poległ w walce. Gdy ten wrócił, zabrał jej ciało w góry, by tam pogrzebać siebie i ją. Bogowie, litując się nad ich losem, zamienili oboje w góry – uśpioną Iztaccíhuatl i niekiedy w gniewie wyrzucającego z siebie chmury ognia i popiołu Popocatépetla[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista wulkanów w Meksyku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Popocatepetl (ang.). Smithsonian Institution, Global Volcanism Program. [dostęp 29-11-2014].
  2. The Legend of Popocatépetl and Iztaccíhuatl (ang.). [dostęp 2013-09-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]