Proklos (patriarcha Konstantynopola)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Proklos | |
 |
|
| Kraj działania | Cesarstwo Bizantyńskie |
| Data śmierci | 446 |
| patriarcha Konstantynopola | |
| Okres sprawowania | 434–446 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | Patriarchat Konstantynopolitański |
| Sakra biskupia | 426 |
| Wybór patriarchy | 434 |
Proklos (zm. w 446) – wczesnochrześcijański pisarz i teolog, patriarcha Konstantynopola w latach 434–446.
W 426 został wyświęcony na biskupa Kyziku, jednak gmina tego miasta nie uznała go. Jako patriarcha działał na rzecz załagodzenia sporów wokół nauki Teodora z Mopsuestii. Wprowadził do liturgii Trisagion.
Jego zachowana spuścizna pisarska obejmuje Kazania, siedem listów (między innymi List do Ormian) oraz dziełko O przekazywaniu Boskiej Liturgii (De Traditione Divinae Missae)[1], w którym wyraża opinię, że liturgie apostolskie były bardzo długie, następnie w ciągu wieków je skrócono, by pomóc zachować skupienie mniej gorliwym pokoleniom chrześcijan. F.J. Leroy w 1962 r. podał w wątpliwość autentyczność autorstwa Proklusa[2].
Przypisy
- ↑ Patrologia Graeca t. 65, 49B-852B
- ↑ P. F. Bradshaw: The search for the Origins of Christian Worship. s. 2.
Bibliografia [edytuj]
- Berthold Altaner, Alfred Stuiber: Patrologia. Wyd. 1.
- P. F. Bradshaw: The search for the Origins of Christian Worship. Sources and Methods for the study of Early Liturgy. Wyd. 2. London: SPCK, 2002, s. 244. ISBN 0-281-05357-X.
