Psianka czarna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Psianka czarna | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | psiankowce |
| Rodzina | psiankowate |
| Rodzaj | psianka |
| Gatunek | psianka czarna |
| Nazwa systematyczna | |
| Solanum americanum Mill[2]. Gard. Dict. (ed. 8) no. 5 no. 5 1768. |
|
| Synonimy | |
|
Solanum nigrum L. |
|
Psianka czarna (Solanum americanum Mill.) – gatunek rośliny z rodziny psiankowatych. Występuje w całej Europie. W Polsce roślina pospolita. Archeofit.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona, rozgałęziona o wysokości 20 – 60 cm, prawie naga (z rzadka tylko omszona). Jest kanciasta i ma szorstkie rogi. Wysokość 10-50 cm. Cała roślina nieprzyjemnie pachnie.
- Liście
- Owalne lub jajowate, zatokowo ząbkowane.
- Kwiaty
- Zebrane w podbaldachy wyrastające na łodydze na dość długich szypułkach w pewnej odległości od liści. Kwiaty podobne do kwiatów ziemniaka, ale mniejsze. korona 5-płatkowa, biała, szeroko rozpostarta, pylniki koloru żółtego, wyraźnie wystające i stykające się z sobą.
- Owoc
- Czarna (po dojrzeniu) Jagoda, koloru czarnego i wielkości grochu.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna. Okres kwitnienia od czerwca do października. Jest owadopylna lub samopylna. Owoce rozsiewane są przez zwierzęta (endozoochoria). Nasiona przechodzą niestrawione przez ich układ pokarmowy. Siedlisko: miejsca ruderalne, przydroża, pola, śmietniska, ogrody (chwast). W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Polygono-Chenopodietalia[3]. Roślina trująca: ziele i owoce zawierają saponiny i glikoalkaloidy. Zatruciu mogą ulec dzieci po spożyciu większych ilości niedojrzałych owoców.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
- ↑ The Plant List Solanum americanum. [dostęp 20011-06-18].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.