Pu Songling
| Pu Songling | |
| Chińskie nazwisko i imię | |
| Hanyu pinyin | Pú Sōnglíng |
| Wade-Giles | P'u Sung-ling |
| Zn. tradycyjne | 蒲松齡 |
| Zn. uproszczone | 蒲松龄 |
Pu Songling (ur. 5 czerwca 1640 w Zichuan w prow. Shandong, zm. 25 lutego 1715) – chiński pisarz z czasów dynastii Qing.
Pochodził z ubogiej rodziny ziemiańsko-kupieckiej, która mogła mieć perskie, arabskie, lub tureckie korzenie. W wieku 19 lat zdał egzamin na stopień xiucai, lecz nie udało mu się zdać na wyższe stopnie przez resztę życia[1].
Tytuł urzędniczy otrzymał dopiero w wieku 72 lat, a przez prawie całe życie pracował jako prywatny nauczyciel, zbierając opowieści, które stały się podstawą dla Liaozhai Zhiyi (聊斋志异; Dziwnych opowieści zebranych w studiu Liaozhai)[2].
Opowieści to kolekcja 431 fantastycznych nowelek, w których świat duchów, bóstw, kobiet-lisów płynnie łączy się z rzeczywistością ówczesnych Chin; są szczytowym osiągnięciem gatunku "opowieści niesamowitych", rozwijanego od czasów dynastii Tang, wywodzącego się z tradycji ustnych opowiadań, ale pisanego w języku klasycznym; bardzo zwarte (najkrótsze mają poniżej strony), kombinują element fantastyczny z ostrą satyrą społeczną i krytyką korupcji i upadku obyczajów warstwy urzędniczej.
Łącznie Pu Songling pozostawił po sobie 4 tomy poezji, 6 tomów esejów, kilka rozpraw językoznawczych i rolniczych i przede wszystkim - 8 tomów Opowieści[2]; przypisuje się mu też autorstwo powieści Xingshi yinyuan.
Przypisy
- ↑ Victor H Mair: The shorter Columbia anthology of traditional Chinese literature. New York: Columbia University Press, 2000, s. 485. ISBN 0231119984. (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Tadeusz Żbikowski, Mnisi Czarnoksiężnicy..., Wstęp, str.8
Bibliografia[edytuj]
- Pu Songling: Mnisi Czarnoksiężnicy, czyli niesamowite historie o dziwnych ludziach. Warszawa: Iskry, 2008. ISBN 978-83-244-0074-4.