Rachab
Rachab (z hebr. Racháw – szeroka; przestronna) – według Biblii (Jz 2 i 6 rozdział) prostytutka z Jerycha, która potem stała się czcicielką Jahwe.
Kiedy Izraelici wkraczali do Ziemi obiecanej, wysłani przez Jozuego do Jerycha dwaj zwiadowcy zatrzymali się na nocleg u Rachab. Ktoś ich jednak rozpoznał i doniósł o tym królowi. Ale ona szybko ukryła ich pomiędzy łodygami lnu schnącymi na dachu i gdy przybyli wysłannicy króla powiedziała, że mężczyźni opuścili już miasto. Gdy jednak miano zamknąć bramy miasta o zmierzchu, oni wyszli i nie wiem, dokąd się udali. Pospieszcie za nimi jak najrychlej, a dościgniecie ich[1]. Ludzie króla tak właśnie czynią, lecz ich wysiłki są bezskuteczne, bowiem Rachab naprowadziła wrogów na fałszywy trop, błędnie szukali zwiadowców aż do rzeki Jordan.
Rachab wyznała zwiadowcom, że na mieszkańców miasta padł wielki strach, ponieważ usłyszeli o tym, jak Jahwe wybawiał Izraela w ciągu wędrówki z Egiptu. Poprosiła zwiadowców, by jej przyrzekli, że ocalą ją wraz z rodziną: ojcem, matką i wszystkimi pozostałymi, kiedy Izraelici zaatakują miasto. Zwiadowcy zgodzili się na tą umowę, pod warunkiem że zbierze wszystkich krewnych w swoim domu, wywiesi z okna purpurowy sznur i nie zdradzi nikomu ich wizyty. Rachab obiecała to wykonać. Następnie pomogła im uciec przez okno, które przylegało do muru miejskiego. Gdy później zostało zburzone miasto, jej dom ocalał oraz znajdująca się w nim Rachab i jej krewni, ponieważ wykonała polecenie dotyczące zawieszenia z okna purpurowego lnianego sznura. Potem pozwolono im zamieszkać wśród Izraelitów.
Często podaje się, że nierządnica Rachab została żoną Salmona i matką Boaza, znalazła się w linii rodowej królów z dynastii Dawida i w konsekwencji weszła w skład linii rodowej Jezusa Chrystusa[2]. Jednak pogląd ten zdaje się być całkowicie błędny, a wynika on z niepoprawnego, jednolitego tłumaczenia dwóch różnych imion, które w oryginale greckim mają różną pisownię. W Ewangelii Mateusza 1.5, gdzie przedstawiana jest linia rodowa mesjasza, występuje imię Ῥαχάβ, natomiast w dwóch pozostałych fragmentach Nowego Testamentu, gdzie mowa jest o postaci z Jerycha, występuje imię – Ῥαάβ i zawsze towarzyszy mu określenie „nierządnica” – podobnie zresztą jak w Starym Testamencie. Także Septuaginta zawsze posługuje się pisownią Ῥαάβ w odniesieniu do nierządnicy Rachab, co jest dowodem na wcześniejsze ustanowienie i ugruntowanie jednolitej pisowni tego imienia w języku greckim[potrzebne źródło].
Pozytywne cechy Rachab były wymienione przez apostoła Pawła: Przez wiarę nierządnica Rachab nie zginęła razem z niewierzącymi, bo przyjęła gościnnie wysłanych na zwiady[3]. Również Jakub wspomina: Podobnie też nierządnica Rachab, która przyjęła wysłanników i inną drogą odprawiła ich, czy nie dostąpiła usprawiedliwienia za swoje uczynki?[4].
