Jozue

Jozue wstrzymuje słońce, grafika Gustave Doré.

Jozue, Jeszua, Jezus, hebr. יהושׁע - "Jahwe jest wybawieniem", cs. Prawiednyj praotiec Iisus Nawin – postać biblijna, bohater Księgi Jozuego, sędzia starożytnego Izraela, symbol nieugiętości i wierności, święty katolicki, prawosławny, ormiański i koptyjski.

Jozue był synem Nuna (Nona, Nouna) z plemienia Efraima. Urodził się w Egipcie podczas niewoli egipskiej. Jego pierwotne imię to Ozeasz, imię Jozue nadane mu zostało przez Mojżesza. Po śmierci Mojżesza został przywódcą Izraelitów, wprowadził ich do ziemi Kanaan i podbił ją. Żył 110 lat. Po jego śmierci rozpoczął się trudny czas dla ludu Izraela.

Historia Jozuego wg Józefa Flawiusza

Gdy Jozue zebrał pięćdziesiąt tysięcy zbrojnych, ruszył na miasto Jerycho, jednak nie przystąpił od razu do oblężenia, lecz zbudował obóz 4 km od Jerycha i odprawił święto Paschy, oraz złożył ofiary Bogu na wybudowanym przez siebie ołtarzu. Przez 7 następnych dni obchodzili kapłani wraz z Arką i strażą dmąc w rogi na postrach oblężonym i na zagrzanie własnych wojsk do męstwa. Siódmego dnia mury miasta runęły, nie tknięte żadną machiną oblężniczą. Wojska Jozuego zdobyły miasto. Następnie Jozue rozbił Najetejczyków i wziął w niewolę Gebeonitów. Później uderzył na niego Adonisedek - król Jerozolimitów wraz z czterama innymi królami, z którymi wszedł w przymierze. Jozuemu pomógł Bóg wydłużając dzień, dzięki czemu wszyscy królowie zostali schwytani a ich wojska rozbite. Później na przeciw Hebrajczykom wyruszyły ogromne armie Libanu, Chananejczyków z dolin i Filistynów. Wszyscy ponieśli ogromną klęskę, tracąc również swe miasta, które Jozue oblegał i zdobywał, zabijając wszystko, co tylko wpadło mu w ręce. Miasta i twierdze, szczególnie niedostępne, ze względu na swe położenie lub obwarowania, Jozue pozostawił w spokoju. Kazał wymierzyć i podzielił zdobyte już tereny między plemiona Izraela. Jozue zgodnie z tym jak przykazał mu Mojżesz, zniszczył skrupulatnie całą kulturę i wszelkie ślady po potomkach Chananeja, by w przyszłości nie mogły zagrozić trwałości obyczajów. Jozue przez 25 lat był wodzem plemion Izraela, umarł mając lat 110. Pogrzebano go w mieście Tamna należącym do plemienia Efraima (Józef Flawiusz DDIk5_1-119)

Kult

Wspomnienie liturgiczne Jozuego w Kościele katolickim i ewangelickim obchodzone jest 1 września.

Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, wspominają sprawiedliwego praojca 1/14 września, tj. 14 września wg kalendarza gregoriańskiego.

Zobacz też

• Drzewo Jozuego
• kult świętych
• modlitwa za wstawiennictwem świętego
• święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
• święci prawosławni

Bibliografia

• Jozue, syn Nuna na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
• Jarosław Charkiewicz: św. Ignacy, patriarcha konstantynopolitański. cerkiew.pl. [dostęp 2011-02-28].