Rada Ambasadorów
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rada Ambasadorów (Konferencja Ambasadorów) – międzynarodowy organ wykonawczy kończącego I wojnę światową traktatu wersalskiego, działający w latach 1920–1931.
W jej skład wchodzili paryscy ambasadorowie Wielkiej Brytanii, Włoch, Japonii i USA, a po ustąpieniu USA także Belgii, którym przewodniczył przedstawiciel Francji. Wśród zadań Rady znalazły się m.in. sprawy przesunięć terytorialnych, a do jej ważniejszych decyzji należały:
- przyznanie Niemcom (po przeprowadzeniu plebiscytu) spornych terenów Warmii i Mazur (sierpień 1920)
- podział Śląska Cieszyńskiego (bez przeprowadzania plebiscytu) na część polską i czechosłowacką oraz przekazanie Czechosłowacji większej części terenów Spiszu i Orawy (lipiec 1920)
- zatwierdzenie przebiegu wschodniej granicy II Rzeczypospolitej (15 marca 1923), w tym przyznanie jej Wileńszczyzny i uznanie suwerenności nad Galicją Wschodnią.
