Rapa Nui (grupa etniczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tradycyjny taniec ludu Rapa Nui

Rapa-Nui – rdzenna ludność Wyspy Wielkanocnej, odłam Polinezyjczyków. Ich liczebność wynosi około 2 tysięcy osób. Posługują się językiem rapanui z rodziny polinezyjskiej; w użyciu jest także język hiszpański. Wyznają katolicyzm.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przodkowie Rapa-Nui przybyli na Wyspę Wielkanocną około V wieku n.e. Wytworem ich kultury były między innymi wysokie na 1-15 m. kamienne posągi, zwane Moai, oraz pismo Rongorongo o niewyjaśnionym pochodzeniu. Między XVI a XVIII wiekiem nastąpił upadek ich kultury w wyniku wewnętrznych konfliktów. Ostateczny cios tradycyjnym społecznościom Rapa-Nui zadało uprowadzenie większości rdzennej ludności wyspy w niewolę do Peru w połowie XIX wieku. Współcześnie Rapa-Nui są zasymilowani w kulturze Chile.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Damm, Krystyna i Mikusińska, Aldona (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 174