Rdestówka powojowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rdestówka powojowata
Fallopia convolvulus1pl.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina rdestowate
Rodzaj rdestówka
Gatunek rdestówka powojowata
Nazwa systematyczna
Fallopia convolvulus (L.) Á. Löve
Taxon 19: 300. 1970
Synonimy

Bilderdykia convolvulus (L.) Dumort.
Fagopyrum convolvulus (L.) H.Gross
Polygonum convolvulus L.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiaty

Rdestówka powojowata, dawniej: rdest powojowaty (Fallopia convolvulus (L.) Á. Löve) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych. Występuje w Europie, Azji i północnej Afryce[2]. We florze Polski jest archeofitem, pospolicie występującym na całym obszarze[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
O wijącym się kanciastym żebrowaniu, szorstka w dotyku, długości ok. 1 m.
Liście
Pojedyncze, skrętoległe, całobrzegie, większe na początku pędu, pod koniec coraz węższe zwłaszcza, że mają tendencję do podwijania się na brzegach, osadzone na stosunkowo krótkich ogonkach. Dojrzałe liście są jajowatotrójkątne u nasady sercowatostrzałkowate.
Kwiaty
Niepozorne, zielone zebrane w luźne grona, wyrastające w pachwinach liści. Okwiat pięciokrotny, białozielony, ogruczolony. Pręcików 8, słupek 1 o trzech znamionach. Poszczególne kwiatki siedzą na krótkich szypułkach z kolankiem.
Owoc
Matowy, niewielkich rozmiarów trójkanciasty orzech łatwo odpadający.
Korzeń
Palowy.
Gatunki podobne
Niekwitnące okazy rdestówki bywają mylone z powojem polnym, jednak po kwiatach łatwo je rozróżnić.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do października, jest samopylna[4] Rośnie na siedliskach ruderalnych, polach uprawnych i w zaroślach. Najłatwiej dostrzegalna jest w uprawach rolnych. Lubi miejsca słoneczne z żyzną glebą. Dokuczliwy, szybko rosnący i głęboko zakorzeniający się chwast polny[5]. Potrafi wykiełkować nawet z głębokości ok. 12 cm. Jego pędy płożą się po ziemi lub pną owijając się wokół łodyg innych roślin. Wyrządza z tego względu duże szkody w uprawach lnu zanieczyszczając surowiec. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Stellarietea mediae[6].

Jest rośliną trującą – zawiera m.in. rutynę i saponiny.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Dawniej używana była do farbowania tkanin.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  2. Fallopia convolvulus (ang.). W: Germplasm Resources Information Network – (GRIN) [on-line]. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. [dostęp 4 sierpnia 2008].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  5. Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 58.
  6. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.