Rdestówka powojowata
| Rdestówka powojowata | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | rdestowate |
| Rodzaj | rdestówka |
| Gatunek | rdestówka powojowata |
| Nazwa systematyczna | |
| Fallopia convolvulus (L.) Á. Löve Taxon 19: 300. 1970 |
|
| Synonimy | |
|
Bilderdykia convolvulus (L.) Dumort. |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
.jpg&filetimestamp=20060731151559)
Rdestówka powojowata, dawniej: rdest powojowaty (Fallopia convolvulus (L.) Á. Löve) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych. Występuje w Europie, Azji i północnej Afryce[2]. We florze Polski jest archeofitem, pospolicie występującym na całym obszarze[3].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- O wijącym się kanciastym żebrowaniu, szorstka w dotyku, długości ok. 1 m.
- Liście
- Pojedyncze, skrętoległe, całobrzegie, większe na początku pędu, pod koniec coraz węższe zwłaszcza, że mają tendencję do podwijania się na brzegach, osadzone na stosunkowo krótkich ogonkach. Dojrzałe liście są jajowatotrójkątne u nasady sercowatostrzałkowate.
- Kwiaty
- Niepozorne, zielone zebrane w luźne grona, wyrastające w pachwinach liści. Okwiat pięciokrotny, białozielony, ogruczolony. Pręcików 8, słupek 1 o trzech znamionach. Poszczególne kwiatki siedzą na krótkich szypułkach z kolankiem.
- Owoc
- Matowy, niewielkich rozmiarów trójkanciasty orzech łatwo odpadający.
- Korzeń
- Palowy.
- Gatunki podobne
- Niekwitnące okazy rdestówki bywają mylone z powojem polnym, jednak po kwiatach łatwo je rozróżnić.
[edytuj] Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do października, jest samopylna[4] Rośnie na siedliskach ruderalnych, polach uprawnych i w zaroślach. Najłatwiej dostrzegalna jest w uprawach rolnych. Lubi miejsca słoneczne z żyzną glebą. Dokuczliwy, szybko rosnący i głęboko zakorzeniający się chwast polny[5]. Potrafi wykiełkować nawet z głębokości ok. 12 cm. Jego pędy płożą się po ziemi lub pną owijając się wokół łodyg innych roślin. Wyrządza z tego względu duże szkody w uprawach lnu zanieczyszczając surowiec. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Stellarietea mediae[6].
Jest rośliną trującą – zawiera m.in. rutynę i saponiny.
[edytuj] Zastosowanie
- Dawniej używana była do farbowania tkanin.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
- ↑ Fallopia convolvulus (ang.). W: Germplasm Resources Information Network – (GRIN) [on-line]. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. [dostęp 4 sierpnia 2008].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
- ↑ Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 58.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
