René Girard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
René Girard

René Noel Teofil Girard (ur. 25 grudnia 1923 w Awinionie) - francuski uczony pracujący w USA, historyk, krytyk literacki, antropolog filozoficzny.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec był kustoszem Musée Calvet w Awinionie i autorem pracy "Évocation du vieil Avignon"; był antyklerykałem sympatyzującym z lewicą w czasach V Republiki. Matka była wychowana w katolickim domu.

Girard ukończył École des Chartes i następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, rozpoczynając naukową karierę od stanowiska asystenta na uniwersytecie w Indianie. W 1957 zaczął pracować na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa. W 1961 w wydawnictwie Bernard Grazsset wydał pierwszą książkę "Mensonge romantique et vérité romanesque" i został mianowany profesorem.

W 1966 zorganizował konferencję "Języki krytyki a nauki humanistyczne", w której udział wzięli min.: Lucien Goldmann, Roland Barthes, Jacques Lacan i Jacques Derrida. Konferencję uważa się za początek poststrukturalizmu w Ameryce[1].

W 1968 Girard przeniósł się na Uniwersytet Stanowy w Buffalo, a w 1972 opublikował "Sacrum i przemoc". W 1978 wydał "Rzeczy ukryte od założenia świata".

W 1980 przeniósł się do Stanfordu, gdzie założył ośrodek badań interdyscyplinarnych - "Interdisciplinary Center" .

17 maja 2005 r. został wybrany członkiem Akademii Francuskiej.

Prace i poglądy[edytuj | edytuj kod]

Zdaniem Girarda, kultura warunkowana jest przez dwa mechanizmy rządzące społeczeństwami: poszukiwanie kozła ofiarnego oraz pragnienie mimetyczne.

Tłumaczenia publikacji na język polski[edytuj | edytuj kod]

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wprost, 03.05.2009, str.37.