Republikańska Lewica Katalonii
| Esquerra Republicana de Catalunya | |
| Państwo |  Katalonia |
| Skrót | ERC |
| Lider | Oriol Junqueras i Vies |
| Data założenia | 1931 |
| Adres siedziby | Barcelona |
| Deklarowana ideologia polityczna |
Republikanizm, Socjaldemokracja |
| Liczba członków | 10 016 |
| Członkostwo międzynarodowe |
Wolny Sojusz Europejski |
| Barwy | Żółto-czerwone |
| http://www.esquerra.cat | |
Hiszpania.svg) |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Republikańska Lewica Katalonii (katal. Esquerra Republicana de Catalunya, ERC) – centrolewicowa separatystyczna partia polityczna postulująca niepodległość Katalonii z ziem należących do Hiszpanii i Francji. Utworzona w 1931, nielegalna w latach 1939–1975 za rządów generała Franco, od 2003 członek trójpartyjnej koalicji rządzącej Katalonią.
Spis treści |
Polityczne pryncypia [edytuj]
Na XIX Kongresie partyjnym w 1993 ERC przyjęła dokument programowy, który obowiązuje do dziś. Organizuje on działalność partyjną w trzech obszarach: esquerra (kultywowanie ideałów lewicowych podczas debaty politycznej), república (opowiadanie się za republikańskim ustrojem państwa w opozycji do monarchii konstytucyjnej, jaką jest obecnie Hiszpania) i Catalunya (dążenie do niepodległości Katalonii).
Historia [edytuj]
Pod przywództwem Francesca Macii w 1931 partia zadeklarowała niepodległość Republiki Katalońskiej, co nie zgadzało się jednak z postanowieniami nowej konstytucji Drugiej Republiki Hiszpanii. W 1934 partia pod przywództwem Lluísa Companysa ponownie ogłosiła niepodległość Katalonii, jednakże w ramach "Hiszpańskiej Federacji" zaproponowanej przez Companysa. Była to reakcja na wejście prawicowych ministrów do rządu Republiki. Jednakże liderzy partyjni (Companys także) i cały skład rządu katalońskiego (Generalitat) zostali zaaresztowani, a specjalna autonomia Katalonii została zawieszona do 1936.
W 1936 ERC postanowiła wejść w skład Hiszpańskiego Frontu Ludowego, aby w ten sposób wziąć udział w wyborach, które Front wygrał. Esquerra stała się jego wiodącym elementem w Katalonii próbując jednocześnie zachować jego jedność w obliczu narastających sprzeczności pomiędzy POUM i komunistami.
ERC została zdelegalizowana (wraz z innymi członkami Frontu Ludowego) przez generała Francisco Franco, po tym jak doszedł on do władzy w 1939. Companys został aresztowany przez niemieckich agentów na terenie Vichy, sprowadzony do Francji i rozstrzelany w 1940.
ERC ma 21 miejsca (3. pod względem wielkości partia) w Kortezach Katalońskich, 1 miejsce w Kortezach Balearskich i jest jednym z trzech członków katalońskiej koalicji rządowej (El Tripartit). Od czasu wyborów w 2004 do parlamentu hiszpańskiego ERC posiadała 8 mandatów (4. pod względem ilości miejsc partia w Kortezach i 3. w Katalonii), jednak w wyborach w 2008 poniosła klęskę otrzymując jedynie 3 mandaty. Ma także jednego reprezentanta w Parlamencie Europejskim.
Przewodniczący Esquerra Republicana de Catalunya [edytuj]
- Francesc Macià i Llussà (1931–1933)
- Lluís Companys i Jover (1933–1935)
- Carles Pi i Sunyer (1933–1935)
- Lluís Companys i Jover (1936–1940)
- Heribert Barrera (1993–1995)
- Jaume Campabadal (1995–1996)
- Jordi Carbonell i de Ballester (1996–2004)
- Josep-Lluís Carod-Rovira (2004–2008)
- Joan Puigcercós i Boixassa (od 2008)
Sekretarze Generalni ERC [edytuj]
- Joan Lluís Pujol i Font (marzec 1931 – kwiecień 1931)
- Josep Tarradellas i Joan (kwiecień 1931 – marzec 1932)
- Joan Tauler (marzec 1932 – brak danych)
- Josep Tarradellas i Joan (1938–1957)
- Joan Sauret (1957–1959)
- Heribert Barrera (1976–1987)
- Joan Hortalà (1987–1989)
- Àngel Colom Colom (1989–1996)
- Josep-Lluís Carod-Rovira (1996–2004)
- Joan Puigcercós i Boixassa (2004–2008)
- Joan Ridao i Martín (od 2008)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona (kat.)
- Deklaracja ideologiczna (ang.) (PDF)
- Krótka historia ERC (ang.) (PDF)
- Joventuts de l'Esquerra Republicana de Catalunya (kat.) Strona młodzieżówki
- Josep-Lluís Carod-Rovira (kat.)
|
|||||||
