Republikańska Lewica Katalonii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Esquerra Republicana de Catalunya
Państwo  Katalonia
Skrót ERC
Lider Oriol Junqueras i Vies
Data założenia 1931
Adres siedziby Barcelona
Deklarowana
ideologia polityczna
socjalizm demokratyczny[1]lewica narodowa[2]
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjalizm demokratyczny
Liczba członków 10 016
Członkostwo
międzynarodowe
Wolny Sojusz Europejski
Barwy Żółto-czerwone
http://www.esquerra.cat
Hiszpania
Godło Hiszpanii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Hiszpanii
Portal Portal Hiszpania

Republikańska Lewica Katalonii (katal. Esquerra Republicana de Catalunya, ERC) – centrolewicowa separatystyczna partia polityczna postulująca niepodległość Katalonii z ziem należących do Hiszpanii i Francji. Utworzona w 1931, nielegalna w latach 1939–1975 za rządów generała Franco, od 2003 członek trójpartyjnej koalicji rządzącej Katalonią.

Polityczne pryncypia[edytuj | edytuj kod]

Na XIX Kongresie partyjnym w 1993 ERC przyjęła dokument programowy, który obowiązuje do dziś. Organizuje on działalność partyjną w trzech obszarach: esquerra (kultywowanie ideałów lewicowych podczas debaty politycznej), república (opowiadanie się za republikańskim ustrojem państwa w opozycji do monarchii konstytucyjnej, jaką jest obecnie Hiszpania) i Catalunya (dążenie do niepodległości Katalonii).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod przywództwem Francesca Macii w 1931 partia zadeklarowała niepodległość Republiki Katalońskiej, co nie zgadzało się jednak z postanowieniami nowej konstytucji Drugiej Republiki Hiszpanii. W 1934 partia pod przywództwem Lluísa Companysa ponownie ogłosiła niepodległość Katalonii, jednakże w ramach "Hiszpańskiej Federacji" zaproponowanej przez Companysa. Była to reakcja na wejście prawicowych ministrów do rządu Republiki. Jednakże liderzy partyjni (Companys także) i cały skład rządu katalońskiego (Generalitat) zostali zaaresztowani, a specjalna autonomia Katalonii została zawieszona do 1936.

W 1936 ERC postanowiła wejść w skład Hiszpańskiego Frontu Ludowego, aby w ten sposób wziąć udział w wyborach, które Front wygrał. Esquerra stała się jego wiodącym elementem w Katalonii próbując jednocześnie zachować jego jedność w obliczu narastających sprzeczności pomiędzy POUM i komunistami.

ERC została zdelegalizowana (wraz z innymi członkami Frontu Ludowego) przez generała Francisco Franco, po tym jak doszedł on do władzy w 1939. Companys został aresztowany przez niemieckich agentów na terenie Vichy, sprowadzony do Francji i rozstrzelany w 1940.

Przewodniczący Esquerra Republicana de Catalunya[edytuj | edytuj kod]

  1. Francesc Macià i Llussà (1931–1933)
  2. Lluís Companys i Jover (1933–1935)
  3. Carles Pi i Sunyer (1933–1935)
  4. Lluís Companys i Jover (1936–1940)
  5. Heribert Barrera i Costa (1993–1995)
  6. Jaume Campabadal i Farré (1995–1996)
  7. Jordi Carbonell i de Ballester (1996–2004)
  8. Josep-Lluís Carod-Rovira (2004–2008)
  9. Joan Puigcercós i Boixassa (2008–2011)
  10. Oriol Junqueras i Vies (od 2011)

Sekretarze Generalni ERC[edytuj | edytuj kod]

  1. Joan Lluís Pujol i Font (marzec 1931 – kwiecień 1931)
  2. Josep Tarradellas i Joan (kwiecień 1931 – marzec 1932)
  3. Joan Tauler i Palomeras (marzec 1932 – brak danych)
  4. Josep Tarradellas i Joan (1938–1957)
  5. Joan Sauret i Garcia (1957–1959)
  6. Heribert Barrera i Costa (1976–1987)
  7. Joan Hortalà i Arau (1987–1989)
  8. Àngel Colom i Colom (1989–1996)
  9. Josep-Lluís Carod-Rovira (1996–2004)
  10. Joan Puigcercós i Boixassa (2004–2008)
  11. Joan Ridao i Martín (2008–2011)
  12. Marta Rovira i Vergés (od 2011)

Przypisy

  1. "Parties and Elections in Europe, "Spain", The database about parliamentary elections and political parties in Europe, by Wolfram Nordsieck"
  2. Alonso, Sonia (2012), Challenging the State: Devolution and the Battle for Partisan Credibility, Oxford University Press, s. 77

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]