Roy Mason

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roy Mason
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1924
Royston
Wielka Brytania Minister obrony
Przynależność polityczna Partia Pracy
Okres urzędowania od 1974
do 1976
Poprzednik Ian Gilmour
Następca Frederick Mulley

Roy Mason, baron Mason of Barnsley (ur. 18 kwietnia 1924 w Royston) – brytyjski polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Harolda Wilsona i Jamesa Callaghana.

Wychowywał się w Barnsley w południowym Yorkshire. W wieku 14 lat rozpoczął pracę w kopalni. Pracował tam do 1953, kiedy to dostał się do Izby Gmin po wygraniu wyborów uzupełniających w okręgu Barnsley. W latach 1960–1964 był mówcą Opozycji na tematy związane z polityką wewnętrzną, obronnością oraz polityką urzędów pocztowych. Po wygranej laburzystów w 1964 został ministrem stanu przy Zarządzie Handlu. W latach 1967–1968 był młodszym ministrem w departamencie obrony odpowiedzialnym za zaopatrzenie armii. W 1968 został poczmistrzem generalnym.

W 1968 został członkiem gabinetu jako minister mocy. W 1969 został przewodniczącym Zarządu Handlu. Na tym stanowisku pozostał do wyborczej porażki Partii Pracy w 1970. Po powrocie laburzystów do władzy w 1974 został ministrem obrony. Na tym stanowisku odpowiadał za wprowadzenie oddziałów SAS do północnoirlandzkiego hrabstwa South Armagh. W 1976 został ministrem ds. Irlandii Północnej.

Stojąc na czele Northern Ireland Office musiał zmierzyć się z narastającą falą ataków terrorystycznych ze strony IRA. Mimo umieszczenia w prowincji dodatkowych oddziałów wojska w ciągu całego 1976 w Irlandii Północnej zginęło 296 ludzi. W kolejnych latach liczba ofiar śmiertelnych konfliktu zmalała do 112 w 1977, 81 w 1978 i 113 w 1979. Mason zrezygnował z militarnego i politycznego rozwiązania konfliktu. Wprowadził zasadę sprawiedliwość dla wszystkich: równość wobec prawa oraz traktowanie republikańskiego terroryzmu tylko i wyłącznie jako zagrożenie dla bezpieczeństwa.

Po wyborczej porażce laburzystów w 1979 stał się obiektem nacisku ze strony lewego skrzydła Partii Pracy w swoim okręgu wyborczym. Po rozłamie partii w 1981 nie przeszedł do Partii Socjaldemokratycznej, założonej przez przedstawicieli prawego skrzydła partii. Po likwidacji jego okręgu wyborczego w 1983 Mason wystartował w wyborach w okręgu Barnsley Central. W Izbie Gmin zasiadał jeszcze przez jedną kadencję. W 1987 otrzymał dożywotni tytuł parowski barona Mason of Barnsley i zasiadł w Izbie Lordów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]